- Kategori
- Deneme
" El'veda.."

Kendimi dinledimde bu gece , yine senden bahsediyorum. Sensiz bir kış akşamında yine seni yaşıyorum..
Mevsimler sonbaharın son günlerini gösteriyordu ; ağaçlar yavaş yavaş dökmeye başlamıştı yapraklarını.. Tıpkı bu aşkın yaprak dökümü gibi..!
Gidişin 2 yılı aştı. Çok yordu beni sensizlik , içinde yaşadığım bu küflü dünyaya dayanacak güçüm kalmadı.
Gel sevgilim..
Gel ki gör bendeki seni.
Gel ki aydınlansın , karanlık dünyam...
Uzaklardan esen bir dağ rüzgarı aldı götürdü benden kokunu. Bende o gün bu gündür dağ başlarında yasaklı çiçeklerde ararım kokunu.
Nasip değilmiş sevgilimm. Olmadı.! Ne teninin kokusunda uyuyabildim , ne sıcaklığında merhaba diyebildim yeni güne. Hep içimde kaldı sana dair isteklerim.
Yüreğimin son sevdası ; Yıllar birbiri ardına geçip giderken , seni büyüyen bir aşk ile sevdim.
Bitti.. Artık bekleyemiyorum güneş doğsun diye. Elim gitmiyor artık kağıda kaleme , sana sensizliği anlatmak istemiyorum.
Sana geliyorum sevgilim.. Toprak kokusunu içime çekmeye geliyorum. Seni benden alan kara toprağa , canımı vermeye geliyorum..
Ve son vedamı ediyorum..
Mevsim seni tanıdığım mevsim , üzerime yağan kar tanelerine fısıldıyorum ve diyorum ki ;
" SENİ ÇOK SEVİYORUM.."
Elveda Kartanem ,
Elveda kır çiçeğim ,
Elveda...