- Kategori
- Özel Günler
18.03.1915 mi 18.03.2013 mü?
Yıl 1915. Çanakkale cayır cayır yanıyor. Ölüm bir nefes kadar yakın. Dökülen kanlar hiç olmadığı kadar kırmızı. Toprak boyun eğmiş binlerce bedene. Ortalık mahşer yeri. Etraf kafa, kol, bacak, el vb. ile dolu. O kadar büyük ki hasar, vadiler bile taşıyamaz olmuş bu ağırlığı.
Tek bir çığlık duyamazsınız orada. Çünkü öylesine bağlıdır ki vatanına canını alsanız dahi ses etmez, pes etmez, terk etmez toprağını. Hatta kendi canını bırakır da bir diğerini kurtarmaya koşar. Boşuna düşmedi sonuçta bu toprağa asker. Kimi zaman " Ya istiklal, ya ölüm. " dedi, kimi zaman " Yurtta sulh, cihanda sulh." Ama en güzel yanıtı uğruna 251.309 şehit verdiği meydanda haykırdı: Çanakkale geçilemez!..
Herkesin bin değil de bir olduğu o gün kazandık biz geleceğimizi. 1915' in 18 Mart' ında kanıtladık tüm aleme. Çok kayıp verdik, çok can aldık belki ama en önemlisi toprağımız kaybetmedik o gün. O gün siper ettik döşümüzü bağrımızı. Umudumuzu yitirmeden savaştık o gün. Geriye çekilmek şöyle dursun, üstüne üstüne gittik düşmanın. Çünkü biz Mustafa Kemal' in önderliğinde, onun yüzbinlerce ruha aşıladığı kazanma azmiyle doluyduk. Kurşun geçirmez değildi o yeşil yırtık giysiler altındaki yiğitlerin bedeni. Matara her zaman su dolu değildi, karavana da hep yemek barındırmazdı içinde. Belki bir yudum üzüm hoşafı, bir dilim ekmek yeterdi onlara. Bizlerin şimdilerde beğenmeyip yüz çevirdiği onca şey varken Çanakkalemizin Şehitleri hiç mi hiç şikayet etmedi aşından!.
Yine geldi Mart' ın 18' i. Tam 98 yıl geçmiş üzerinden. Öyle derin ki izleri hâla acıtıyor beni. Her aklıma gelişinde bugünün rahatlığı çarpıyor yüzüme tokat gibi. Kolay kazanılmayan bu topraklar elbette kolay kaybedilmez, kaybedilmemeli de. Yeni neslin gençleri askere gitmeye korkar, bedellinin çıkmasını bekler durur. Oysa siz ne Çanakkale' ye, ne Trablusgarb' a, ne Sakarya' ya ne de Büyük Taarruz' a gidiyorsunuz. Sizler sadece vatani göreviniz için çağırılıyorsunuz ve Allah bir kaza bela vermezse geri dönüyorsunuz.
Bundan bir yirmi yıl sonra neler olur bilemem. Ama isterim ki Çanakkale ruhu hep yaşatılsın. Hep Mehmet Akif Ersoy' un " Çanakkale Şehitlerine" adlı şiiri yüksek sesle ve gururla okutulsun. Ve yine desin ki Akif;
" Sana dar gelmiyecek makberi kimler kazsın?
'Gömelim gel seni tarihe' desem, sığmazsın.
Herc ü merc ettiğin edvara da yetmez o kitab...
Seni ancak ebediyyetler eder istiâb."
- Toplam blog
- : 14
- : 580
- Kayıt tarihi
- : 30.12.10
2010 yılı Turizm ve Seyahat İşletmeciliği 2012 Açıköğretim İşletme mezunu. Yalnız ben bunlardan z..