O değil de; Esas oğlan esas kızı el arabasına bindirmiş, gezdiriyor. Kızda da bir keyif bir keyif. Sanki Ferrariye binmiş. Telaşlandım birden, ‘Nereye gidiyor bu gençlik!’ diye...
O değil de; Bizim bebenin yengesi gelmiş. Hani şu mahallemizin bebesi… Hani anne ve babası psikolojik sağır ve… Hani çocuk gecenin 10’nunda ‘Anne! Anne!’ diye bağırıyor da bütün ..
İzmir’im geldi oğluma özlem taa aya kadar şafak 3 bekle beni İzmir geliyorum… ..
hafiften yağmur yağıyor esen rüzgar da cabası biraz yürümek lazım artıları eksileri toplayıp çıkarıp çarpıp bölmek lazım... ..
O değil de; Okuduğum her iç karartıcı haberde ortak bir yorum var, ‘Burası Türkiye…’ Sadece yorumlar olsa… Haber başlıkları da bu yönde. Olaya bakışı bu dere..
O değil de; Falımda ‘gün seç, al eline takvimi/yaklaşmış nikah merasimi/o senin eşin olacak/uğraştırma o genç hakim’i’ diyor. Eh be anne… bunlar hep sizin yüzünüzden. ..
O değil de; 22 Ağustos 2012 tarihli düğün davetiyesinde yazıyordu, ‘Aşk imiş her ne var âlemde, İlm bir kîl-ü kâl imiş ancak.’ Uzun süre kafa patlattım. ..
O değil de; Bugün babamlara gittiğimde evde yeğen şöleni vardı. Hepsi birbirinden yakışıklı hepsi birbirinden tatlı… Bide her defasında 1.85 boylarıyla ellerini başıma hizalayıp..
O değil de; Bayram sabahı olmasına rağmen güne sönük başladım. Ne odasından çıkıp gelerek, ‘ANAM, bayramın kutlu olsun’ diye elimi öpen oğlum, ne de kapıyı tıklatıp karşıma dikile..
O değil de; Gönlüm istese de bugün annemlere gitmedim, yorgun hissediyordum. Biraz gözlerimi dinlendireyim dedim, telefonum çaldı. Arayan abim, - neyin var kıs!sesin y..
Hayatı ciddiye almam, emeği çok ciddiye alırım. Dünyanın en vazgeçilmez üçlüsü; çocuklar, çiçek..
