tam çamaşır havası bahar kokulu deterjan deniz kokulu yumuşatıcı çamaşırlar ipte asılı kalsınlar özgürce uçuşsunlar..
kelimeler saklansa da uzağa gidemez araya mesafeler girse de yollar hep aynı değişmez bu şiirin akıbeti nereye gidiyor bilinmez..
üzgün olmak acıyı hafifletmiyor herşeyi bilmek sorunu çözmüyor pişman olmak bi halta yaramıyor..
şiir üzgün olunca okuyan hüzünleniyor mutlu sonla bitince türk filmine dönüyor kimse üzülmesin diye özgün şiir çıkıyor..
yılbaşı ağacı süsü ne kadar yalnızsa anlamsızsa neden orada olduğundan bihaberse ışıl ışıl yanıyorsa artık ne diliyorsa..
hüzünlü bir melodi çalıyor gaipten ney sesi geliyor kahrından ağlıyor sanki ateşte kavrulurcasına belki de çalan ağlıyordur kimbilir..
börtüye böceğe verdim kendimi şiir diye okutmayan ne olsun sevgiymiş aşkmış nereye kadar ayrılık sokakta buluştu hepsi..
hava birden soğudu her yalancı şey gibi yalancı bahar da bitti öyle ki izmir’e bile kar yağdı izmir üşüdü..
yağmur yağacak dediler yağdı kar yağacak dediler yağdı ‘gökten yağmur değil sevgiler yağsın’ deseler yağar mı sevgi kuşun kanadında mı..
her radyoda aşk şarkısı şarkı yalan söz yalan geçti ömrün baharı aldığım nefes yalan..
Hayatı ciddiye almam, emeği çok ciddiye alırım. Dünyanın en vazgeçilmez üçlüsü; çocuklar, çiçek..
