- Kategori
- Kent Yaşamı
Adana, ağlamayan çocuk!
2 Kasım 2010 tarihli Hürriyet’in Çukurova ekinde Doğu Akdeniz Sanayici ve İşadamları Dernekleri Federasyonu Başkanı Süleyman Onatça, Çukurova’nın “Hızlı Tren Projesi”ne dahil edilmemesinin üzüntü verici olduğunu söylüyor.
Çin’le işbirliği çerçevesinde gündeme gelen 7 bin kilometrelik projenin Edirne’den Kars’a, Trabzon’dan Antalya’ya, Sivas’tan Diyarbakır’a uzandığını belirten Onatça , “Proje Çukurova’yı kapsamıyor, çok şaşırdık. Hatanın düzeltileceğini düşünüyoruz.” diyor.
Adana’nın alamadığı hizmet sadece bu değil. Hemen her alanda Ankara, Adana’yı unutuyor. Örneğin; 2010 Ağustos atamasında Adana’ya sadece 7 adet okulöncesi öğretmeni ataması planlanıyor. Oysa Adana entegrasyon ihtiyacı olan bir kent ve bu bağlamda okulöncesi eğitimi son derece önemli.
Peki, neden böyle olduğunu hiç düşündünüz mü? Adana’da İl Milli Eğitim Müdür vekilliği, Tunceli ve Kilis İl Milli Eğitim Müdürlüğü yapmış, Ankara’da uzunca bir süre ilişkileri ve karar oluşumlarını izlemiş birisi olarak söyleyeyim. Hizmet üretmede ve getirmede siyaset kurumu temel belirleyicidir. Siyaset kurumu kaale almaz, önemine inanmazsa kim tarafından hazırlanırsa hazırlansın, ne kadar yararlı olursa olsun bir projeyi yaşama geçirmek neredeyse olanaksızdır. Bir ilde sanayinin, ticaretin geliştirilmesi, tarımsal üretimin artırılması, yol, su, elektrik gibi alt yapı hizmetlerinin yaygınlaştırılması, eğitim, kültür, turizm gibi alanlarda atılım yapılabilmesi için siyasi partilerin temel bir çerçevede birleşmesi ve iktidar değişikliklerinde devamlılığı sağlaması gerekir. Böylesi bir anlayışın geliştirilmesinde basın ve yayın organlarının, sivil toplum örgütlerinin, bilim adamlarının, yazarların düşünsel katkısı son derece önemlidir. Önemli olan diğer bir şey de icra sorumluluğunu üstlenen bürokratların bu işe dahil edilmesi, bürokratik yapıya il temsilcilerinin yerleştirilmesidir.
Şu haliyle Adana kendi içinde entegrasyonu sağlayamamış gözüküyor. Bu durumun elbette siyasete yansımaları olmaktadır. Aday listeleri hazırlanırken temel ölçütlerden birisinin adayın etnik kökeni ile ilgili olduğunu en azından hissedenleriniz olmuştur. Bu Adana’nın en önemli açmazlarından birisidir ve beklentiler karşısında bu şekilde listeye giren dahil hiç kimseyi mutlu etmemektedir. Bu durumda siyasetçi için bir şey yapmak yerine yapmamak daha az risk taşımaktadır. Adana siyasetçilerin göz ardı ettiği en önemli husus Türkiye Cumhuriyeti’nin bürokratik bir devlet olduğudur. Bürokratik yapıda yeterince temsilci bulundurmuyorsanız o yapının sunduğu hizmetlerden zamanında haberdar olup müdahalede bulunamazsınız. Tıpkı “Hızlı Tren Projesi”nde olduğu gibi. Ne yazık ki Adana’dan seçilen siyasetçiler Ankara bürokrasisine Adanalı temsilcileri taşımadıkları gibi var olanları korumamışlardır ya da koruyamamışlardır. Birçok il siyasetçileri “Sağcıysa benim sağcım, solcuysa benim solcum” diyerek hemşerilerine sahip çıkarken Adana’dan seçilen siyasetçiler böyle bir tavır içinde olmamışlardır. Herhalde bunun da nedenleri olsa gerektir. Madem birtakım konularda eksiğimiz var bu eksikliklerimizi neden tamamlamayalım? Neden Adana’mız genel bütçeden hak ettiği payı alamasın? Neden tüm Adanalılara yararlı olabilecek projelerde dayanışma içinde olmayalım? Adana’da siyaset yapan milletvekilleri, il başkanları zaman zaman bir araya gelseler, önemli projelerin takipçiliğini dayanışarak yapsalar, sivil toplum örgütlerinin sundukları projeleri değerlendirseler fena mı olur?
Çin’le işbirliği çerçevesinde gündeme gelen 7 bin kilometrelik projenin Edirne’den Kars’a, Trabzon’dan Antalya’ya, Sivas’tan Diyarbakır’a uzandığını belirten Onatça , “Proje Çukurova’yı kapsamıyor, çok şaşırdık. Hatanın düzeltileceğini düşünüyoruz.” diyor.
Adana’nın alamadığı hizmet sadece bu değil. Hemen her alanda Ankara, Adana’yı unutuyor. Örneğin; 2010 Ağustos atamasında Adana’ya sadece 7 adet okulöncesi öğretmeni ataması planlanıyor. Oysa Adana entegrasyon ihtiyacı olan bir kent ve bu bağlamda okulöncesi eğitimi son derece önemli.
Peki, neden böyle olduğunu hiç düşündünüz mü? Adana’da İl Milli Eğitim Müdür vekilliği, Tunceli ve Kilis İl Milli Eğitim Müdürlüğü yapmış, Ankara’da uzunca bir süre ilişkileri ve karar oluşumlarını izlemiş birisi olarak söyleyeyim. Hizmet üretmede ve getirmede siyaset kurumu temel belirleyicidir. Siyaset kurumu kaale almaz, önemine inanmazsa kim tarafından hazırlanırsa hazırlansın, ne kadar yararlı olursa olsun bir projeyi yaşama geçirmek neredeyse olanaksızdır. Bir ilde sanayinin, ticaretin geliştirilmesi, tarımsal üretimin artırılması, yol, su, elektrik gibi alt yapı hizmetlerinin yaygınlaştırılması, eğitim, kültür, turizm gibi alanlarda atılım yapılabilmesi için siyasi partilerin temel bir çerçevede birleşmesi ve iktidar değişikliklerinde devamlılığı sağlaması gerekir. Böylesi bir anlayışın geliştirilmesinde basın ve yayın organlarının, sivil toplum örgütlerinin, bilim adamlarının, yazarların düşünsel katkısı son derece önemlidir. Önemli olan diğer bir şey de icra sorumluluğunu üstlenen bürokratların bu işe dahil edilmesi, bürokratik yapıya il temsilcilerinin yerleştirilmesidir.
Şu haliyle Adana kendi içinde entegrasyonu sağlayamamış gözüküyor. Bu durumun elbette siyasete yansımaları olmaktadır. Aday listeleri hazırlanırken temel ölçütlerden birisinin adayın etnik kökeni ile ilgili olduğunu en azından hissedenleriniz olmuştur. Bu Adana’nın en önemli açmazlarından birisidir ve beklentiler karşısında bu şekilde listeye giren dahil hiç kimseyi mutlu etmemektedir. Bu durumda siyasetçi için bir şey yapmak yerine yapmamak daha az risk taşımaktadır. Adana siyasetçilerin göz ardı ettiği en önemli husus Türkiye Cumhuriyeti’nin bürokratik bir devlet olduğudur. Bürokratik yapıda yeterince temsilci bulundurmuyorsanız o yapının sunduğu hizmetlerden zamanında haberdar olup müdahalede bulunamazsınız. Tıpkı “Hızlı Tren Projesi”nde olduğu gibi. Ne yazık ki Adana’dan seçilen siyasetçiler Ankara bürokrasisine Adanalı temsilcileri taşımadıkları gibi var olanları korumamışlardır ya da koruyamamışlardır. Birçok il siyasetçileri “Sağcıysa benim sağcım, solcuysa benim solcum” diyerek hemşerilerine sahip çıkarken Adana’dan seçilen siyasetçiler böyle bir tavır içinde olmamışlardır. Herhalde bunun da nedenleri olsa gerektir. Madem birtakım konularda eksiğimiz var bu eksikliklerimizi neden tamamlamayalım? Neden Adana’mız genel bütçeden hak ettiği payı alamasın? Neden tüm Adanalılara yararlı olabilecek projelerde dayanışma içinde olmayalım? Adana’da siyaset yapan milletvekilleri, il başkanları zaman zaman bir araya gelseler, önemli projelerin takipçiliğini dayanışarak yapsalar, sivil toplum örgütlerinin sundukları projeleri değerlendirseler fena mı olur?
- Toplam blog
- : 114
- : 860
- Kayıt tarihi
- : 29.12.06
Osmaniye Düziçi doğumluyum. Sınıf öğretmenliği, ilköğretim müfettişliği, il milli eğitim müdürlüğ..