- Kategori
- Kültürler
Akıl, Melekeler ve Osmanlı Türkçesi

Büyükbabamızın bize yazdığı mektubu okuyabiliyor muyuz?
Bir fıkra ile bu haftaki yazıma başlamak istiyorum.
Bir akıl hastanesini ziyareti sırasında, adamın biri sorar:
- Bir insanın akıl hastanesine yatıp yatmayacağını nasıl belirliyorsunuz?
Doktor:
– Bir küveti su ile dolduruyoruz. Sonra hastaya üç şey veriyoruz. Bir kaşık, bir fincan ve bir kova. Sonra da kişiye küveti nasıl boşaltmayı tercih ettiğini soruyoruz.
Siz ne yapardınız?
Adam:
– Ooo ! Anladım. Normal bir insan kovayı tercih eder.
Çünkü kova kaşık ve fincandan büyük.
— Hayır, der doktor.
Normal bir insan küvetin tıpasını çeker.
***
Aklın çeşitli tezahürleri var. Ortak aklın da öyle. Bilindiği üzere toplumların da bir millet bilinci, tarih ve kültür olgusu var. Her millet kendi aklını, kendi karakteri çerçevesinde, kendi yaşam döngüsü ile ortaya koyuyor. Bizim milletimizin bu melekeleri de çok güçlü ve bu konuda ecdadımız ile ne kadar övünsek azdır.
Şöyle bir bakıyoruz ki, ortak aklımızı kullanmamız ve bize miras bırakılan değerleri anlayabilmemiz için elimizdeki tek araç ortak dilimizdir. Lakin geçmişten nasıl öğrenilir? Eğer elinizdeki kaynakları değerlendirip sahip oldukları birikimleri bu güne aktarmak istiyorsanız o kaynakları doğrudan okuyup inceleyebilmeniz, bilimsel bir yaklaşım ile bugüne kazandırabilmeniz için önünüzde bu konuda hiç bir engel olmamalıdır.
Avrupa’da ve Amerika’dan ithal bilimsel kaynaklarımızı okuyup anlamak için İngilizce seferberliğinde ise akademik camiamız bunun tek nedeni bize sunulan kaynakları en iyi şekilde anlayabilmek, okunan metinlere hakimiyetimizi, bilimsel kabiliyetimizi geliştirmek değil midir?
Peki ya elimizdeki kaynaklar? Biz de sanki elimizdeki kaynakları, hazineleri bir küvete doldurmuş başında bekliyoruz. Kaşık ile mi, fincan ile mi, kova ile mi boşaltsak, ne dersiniz?
Muhabbetle kalınız.