- Kategori
- Güncel
Ama halk yoktu
Seçim zamanlarında parti propagandası yapar gibi caddelerde insanlara “ yarın 1 mayıs siz de katılın” anonslarına rağmen 1 mayıs günü İstanbul’da her yerde polis ve sadece disk binasının kapısı önü sokağında işçiler vardı.
Gün boyu canlı yayın yapan tvler İstanbul trafiğinin beklenenin aksine son derece sakin olduğunu belirtiler ve buna delil olarak da boğazdan ve önemli caddelerden görüntüler geçtiler.
Disk binasının kapı önü sokağında ise işçiler “AKP halka hesap verecek” sloganı atarken kırmızı boyalı tazyikli su yiyorlardı.
Ama halk nerde?
Çoğunluk o gün kendine izin vermişti. Belki de çoğu yatağında idi, kimi de çocukları okula göndermiş eşi ile baş başa kahvaltı yapıyor bir taraftan da tv den canlı görüntüleri izliyordu.
Devlet gibi, halk da İstanbul 1 Mayısçılarına kızıyordu. Hâlbuki Devlet Devletliğini yapmış, kurtarıcılara, pardon kutlamacılara adam gibi mekânlar göstermiş, hassasiyetlerini göz önüne alarak da taksime 100-150 kişilik kortej ile çelenk bırakabileceklerini de deklare etmişti. Devlet daha ne yapmalıydı ki.
“1 Mayısı ellerimizde karanfillerle taksimde 500 bin kişi ile kutlayacağız” resmen bir inat ve başkaldırı idi. Sormazlar mı adama “500 bin adet karanfilin” faturası nerde diye?
O meydanda 30 yıl önce sıkılmış kurşunların beşi ile ve bir kısmı da ezilerek ölenlerin faillerinin dahi tespit edilip cezalandırılmadığı, geçmiş 1 Mayıslarda yüzleri maskeli kutlamacıların cam çerçeve indirdiği ve devlete saldırdığı gün gibi zihinlerde iken, “üzüm yemek neyimize bağcıyı dövelim” mantığı ile inatlaşmak milletin gözünden kaçar mı hiç?
“Durumdan vazife çıkarmak” felsefesi adına 1 Mayısı, “Hükümet yönetemiyor” fitnesine bir delil daha sunmak adına işçileri alet etmek de neyin nesi? Kimin maşasısın sen! Koca göbeğinden ve ağarmış saçlarından utan!
Utanmıyorsan tırsmayacaksın da. “can güvenliği” iftirası da işin cabası. Korkulur senden ve senin gibilerden. Kanaltürk televizyonu sahibi namı ile maruf bir zata, aynı televizyonun canlı yayınında 1 Mayısı değerlendiren muhabiri soruyor “ şimdi nerdesiniz efendim?” cevap: “Ankara’da” muhabirin hayreti; “ ne çabuk efendim?” Zat, İstanbul manzarasından tırsmış, ver elini ankara. Ne büyük lider be!
Tükürdüğünü yalamayacaksın, madem “illa ki Taksim” dedin, tek başına sırtlarsın çelengini, dikerisin oraya.
Mikrofon önünde tane tane efelenmekle olmaz bu işler.
- Toplam blog
- : 38
- : 485
- Kayıt tarihi
- : 01.05.07
Orman mühendisiyim. 1992 yılından beri orman kadastro işinde çalışmaktayım. Amacım insanları orman k..