- Kategori
- Anneler Günü
Anneler Günü' nde bir devekuşu

Bazı "özel" günlerde kafamı kuma gömerim. Bu günlerden biridir "Anneler Günü".
Reklam kokuları, tüketimin kışkırtılması, duyguların ticaret konusu yapılması, ekonominin pompalanması değildir, kafamı kuma gömme nedenlerim. Bir çift tatlı sözden, bir dokunuş, içten bir bakışdan doğan gerçek sevgi elektriğinin yerine geçmeyeceğini bilsem de; içi her titrediğinde karşısındakini sevindirmek için birbirine hediye alma - vermenin de bir zararı olmazdı, herkes bu maddi güçte olabilse.
Kaçarım bazı şeylerden, saklanırım.
Henüz, erişebilecekleri kadar yakınlarındayken anneleri; O'nlara kötü davranan, hor gören, beğenmeyen, öpüp koklamayanları görmemek için. Belki, bir ömrü annesiz yaşamanın verdiği ezikliktir, kıskançlıktır tansiyonumun küçüğünü 17'ye, büyüğünü 22'ye fırlatan; çevremde böylelerini gördüğüm zaman.
"Can" verirken canını yitirenlerin, canını dişine takıp tırnaklarıyla olmazları kazıyanların, bebelerini hapislerde büyütenlerin, ev kafeslerinde yaşayanların, "insan" kabul edilmeyenlerin, kara çarşaflara paketlenenlerin, hor görülenlerin, dayak yiyenlerin, evlat acısı yaşamışların, kimsesizlere analık yapanların, "üvey" takısı aldığı halde "öz" anneleri aratmayanların...
...ve Şehit Anneleri'nin karşısında, başımı kumdan çıkardığım günlerde de boynum kıldan ince, başım saygıyla öne eğiktir.
Bütün "anne"lerin her günü kutlu, hepsi sağlıklı, mutlu, huzurlu olsun.