- Kategori
- Aşk - Evlilik
Artık sen düşün

Her gün yeni bir şeylerden vazgeçiyoruz , yada erteliyoruz .
Yıllar sonra , bana en çok üzüntü veren şeyden dün vazgeçtim...
Çünkü artık pek de önemi kalmadığını farkettim , geç , çok geç de olsa farkettim. Hani zararın neresinden dönersen derler ya bende bunca maddi ve manevi zarardan sonra , hepsinden önemlisi yıllardır beynimi yoran, hücrelerime kadar işlemiş geçmişte yaşanmasına rağmen her anını dün gibi anımsadığım ve hayalimde canlı yaşattığım senden vazgeçtim.
Pek kolay olmadı biliyorum. Çok zaman aldı onuda biliyorum . Şimdi sıra sende ... Artık sen düşün.
Mutlaka yokluğumda başkaları olmuştur hayatında. Kimi bulunduğun ortam ve mevkiden , kimileri de senden yararlanmak isteyerek . Pişman olup olmadığını bilmiyorum geçmişin için ama ben ikimiz adına da yaşadım yıllarca bu birlikteliğin pişmanlığını.
Şimdi sen düşün ;
Gözlerine kim sevgi dolu bakışlarla bakabildi bu güne kadar yüreğinden bakarcasına benden başka ?
Kim gecenin bir yarılarında o karanlık sokakta pencerene bakarak sabahladı ?
Kim yüreğine en yakın olabildi ?
Ya da kim İlkbahar'da sunulabilecek en güzel çiçekler dururken , sırf sen seviyorsun diye sana Mavi Gül'ler aradı kentin sokaklarında ?
Sen ağlayınca hangi sevgili derdini derdi bilip seninle göz yaşı döktü ? Yada sen hastayken seni sevdiğini söyleyen o sahte sevgililerden hangisi, yada kaçı Allaha yalvardı sabahlara dek " Allahım o iyi olsunda tek beni al " diyerek .
Sen uzaklardayken bile kim yollarını gözledi saatleri , günleri sayarak.
Hangi yalancı sevdalın senin uğruna ölümü göze aldı düğüne gidercesine ?
Yada seni seviyorum diyen hangi eşkiya , dürüstlüğünden emin eyledi o kuşkucu yüreğini ?
Artık sen düşün , dedim ya ben vazgeçtim diye...
Gökteki o en parlak yıldıza bana bakarcasına sen bak özlemle,
Aşina olduğun yollar, şehrin tüm sokakları seni bana getiremesin dolaş deli divane.
Sonbahar'ın Sarı yapraklarını severdin, şimdi gene Sonbahar hüzünle bas o Sarı yapraklara.
Varsa hala yırtıp atmadığın bir resmim çıkar, çıkar sakladığın yerden bak. Bakarken kimse görmesin gözyaşlarını.
İçin yansın, yüreğin kanasın, terk etmek gelsin gönlünden bu koca şehiri, ama kolların düşsün iki yanına umutsuzca,
Hatırlayacağın o kadar çok şey varki bize ait. Ben yıllarca hiçbir anını atlamadan defalarca tekrar tekrar yaşadım. Sen hep inatçı idin. Şimdi belki yıllar sonra o günleri anar, gerçek sevginin yerini gerçekten sevenine teslim edersin.
Aslında bu hiçbir şeyi değiştirmez ne sensiz geçen yıllarımı geri getiri, ne de senin yüzünden çektiğim acıları mutluluğa döndürür .
Artık sen düşün ben nöbeti sana devrettim .
Sana devrettim uykusuzlukları, bitmeyen uzun geceleri ,
Yüreğine en olur olmaz yerde ansızın bir mıh çakılmasını, gözyaşlarını .
Bu hesabı kapattım, geç de olsa, faizi çok ağır da olsa, ben ödedim bu sevdanın bedelini.
Şimdi adına vicdan denen o müfettişler senin kapında , eski defterleri isteyecekler. Umarım o defterlerin hiç bir sayfasını atlamadan incelerken vicdanınla başbaşa, beni anlayacaksın.
Artık sen düşün .... Çok zor inan, çok zor oluyor çünkü ben yıllarca yaşadım.