- Kategori
- Öykü
Aşk şampiyon kalbimde 20. bölüm

"RESİM:ALINTI"
“Artık hayatımdan çıksan diyorum
Bu ikili delilik sona erse
İkimiz için de en hayırlısını diliyorum
Hiç olmamış gibi davranabilmeyi
Bu yok ediciliği anlayabilmeyi
Bir bilsen ne kadar yürekten istiyorum
Lütfen
Görmeyeyim seni
Bir yerlerde karşıma çıkma
Konuşmayalım, bakışmayalım
Ne olursun”
Esma salona adım attığında günlerdir pencerenin önünde gelmesini beklediği adamı karşısında görmenin verdiği şaşkınlık içinde ve artık onun gelmesinin imkansızlığına kendisini bu kadar inandırmışken, onu unutmaya çalışırken, onun yerine koyacak başka birilerini ararken…İşte sevdiği adam karşısında duruyordu şimdi.Adana ‘ya gelmişti.Onun için gelmişti..Esma olduğu yere mıhlanmış gibiydi.Ne ileri ne de geri adım atabiliyordu Şaşkındı…
“Esma… Merhaba. “ dedi Selim üzerindeki gerginlikten sıyrılmaya çalışarak.
Kendini toparlamaya çalıştı Esma. İçin için sevindiğini gizlemeye çalışarak…
”Seni görmeyi beklemiyordum doğrusu çok şaşırdım “
Turgut bu yabancı adamı tepeden tırnağa süzüyordu.
Esma ilk şoku atlattıktan sonra yaşadıkları, gördükleri, Selim, Derya, kendine acı veren her
şey film şeridi gibi gözlerinin önünden geçti kızın…Ve erkekler hakkında düşündüklerini hatırladı yeni baştan.Kendini korumak adına zırhlarını kuşandı hemen.
Soğuk bir ses tonu ile “Hoş geldin. “ dedi adama.
“Seni Turgut ile tanıştırayım…”
Selim kıskançlık dolu gözlerle baktı delikanlıya. Başıyla selamladı onu.
Devam etti kız konuşmaya… Sanki Selim’den intikam almak ister bir hali vardı.Canı en az onun kadar yansın istiyordu Esma.
“Biz de baraja gitmiştik… Gezdik, dolaştık bugün..” sonra Turgut’a döndü.
“Sana da teşekkür edemedim Turgut… Çok güzel bir gün geçirdim sayende…Bir daha yapalım olur mu?”
“Sen iste yeter ki…” dedi oğlan sırıtarak.
“Ayakta kaldınız çocuklar. “ dedi Suzan.
“Ben seni görmek için beklemiştim Esma… Seninle konuşmak istediğim bazı şeyler var.”
“ Evet, seni dinliyorum “dedi kız ukalaca.
“Ben yalnız konuşuruz diye düşünmüştüm.”
“Annemden ya da Turgut’tan saklım gizlim yok benim…”
Turgut kalktı yerinden.
“Müsaadenizi isteyeyim. Yapacak işlerim vardı...”
“Akıllıca diye düşündü Selim.” oğlanın arkasından bakarken.
“Ben… Bahçedeyim çocuklar. “diyerek çıktı Suzan.
Esma manidar gözlere baktı adama…
“Yalnızız ve ben, seni dinliyorum”.
“Esma… Seni çok özledim. “ dedi Selim kıza doğru birkaç adım atarak.
“Lütfen…”
Geri çekildi Selim.
“Neden kaçar gibi gittin Esma? Neden seni görmeye gelişlerimde göstermedin yüzünü? “
“Bir nedeni yok.”
“Peki öyle olsun… Bana kızabilirsin…Hatta nefret edebilirsin..Ama kaydını neden dondurdun…”
“Bu benim kararım. Seni hiç mi hiç ilgilendirmez.”
“Esma… Lütfen… Kapatma kapılarını yüzüme. Sana ulaşmama izin ver.”
“Çok yorgunumve dinlenmek istiyorum.”
“Yapma Esma, bana ayıracak yarım saatin de mi yok?”
“Yok… Değerli saatlerinizi benim için harcamayın Selim Bey. Siz gidin Derya Hanım ile vakit geçirin…”
“Yanlış düşünüyorsun Esma. Derya ile aramda senin sandığın gibi bir ilişki yok. Biz sadece satranç turnuvası için çok sık bir araya geldik. Hepsi bu.”
“Bana bunları neden anlatıyorsun ki… Ne yaparsan, ne yaşarsan yaşa umurumda bile değil görmüyor musun?”
“Esma…Ben seni seviyorum..”
Kız bir daha duymak istercesine baktı adamın gözlerine… Hissetmiş gibiydi Selim.
“Seni seviyorum…”diye yineledi.
“Çok güzel… Ama ben seni sevmiyorum…”
“Bu doğru değil Esma. Doğru olamaz. Bunun doğru olmadığını söyle.”
“ Seni sevmiyorum. “
Genç adam kızın omuzlarından kavradı ve onu kendine doğru çekti.
“Gözlerimin içine bak ve beni sevmediğini söyle Esma… O zaman inanacağım beni gerçekten sevmediğine. Gözlerin yalan söyleyemez…”
Esma bayılacak gibi hissetti kendisini. Ona, sevdiği adama bu kadar yakın olmak heyecanlandırmıştı kızı. Selim’in kalp atışları hızlanmıştı. Kızın da ondan kalır yeri yoktu.
“Evet, Esma seni bekliyorum…”
Esma tüm hıncını almak istedi o an…Dişlerini sıktı , dudaklarını ısırdı..Gözlerinin derinliklerine baktı adamın ve “seni sevmiyorum “dedi.
Selim’in gözlerinden süzülen yaşları fark etti sonra…Ve kendi gözlerinden süzülenleri de.
“Bütün erkekler aynısınız.Önce sevdiğinizi söylersiniz…Sonra aldatırsınız…Bir kez hissettiniz mi sizin olduğumuzu …Aldatırsınız..Tabii bir çiçekle bahar olmaz..Çok çiçek gerek size…”
“Her erkek aynı değil Esma…Kötü bir tecrüben olduğunu biliyorum .Babanı biliyorum…”
“Çiçek …Çiçek anlattı demek.” diyerek arkasını döndü kız.Gücü kalmamıştı onun gözlerine bakmaya.
“Esma..Seninle evlenmek istiyorum.”
Esma kulaklarına inanamadı… Benimle evlenmek istiyor dedi kendi kendine .Yüreği pır pır etti.
“Evet … Seninle evlenmek istiyorum.Hayatımın geri kalanını senin yanında geçirmek istiyorum.Bunun senin için hiçbir önemi yok mu?”
“Omuzlarını silkeledi kız.
Yaklaştı Selim…Sarıldı ona…Titriyordu kız…
“Cevabını bekliyorum Esma…Evet dersen dünyanın en mutlu adamı ben olacağım…”
Durdu kız… Uzaklara baktı ve sonra aniden döndü.
“Cevabım hayır Selim. Seninle evlenemem…”
Yutkundu Selim…
“Anlamadım..”
“Söyledim sana seni sevmiyorum ben… Kendini çok önemsedin sen…”
“Yapma Esma…Beni üzmek için…”
Cümlesini bitirmeden kıza yaklaştı ve onu olanca gücü ile öptü Selim…Bu birkaç saniyelik öpücük ayaklarını yerden kesmişti kızın…Hiç bitmesin istedi bu an…Farkında olmadan karşılık bile verdi ona.
“Biliyordum beni sevdiğini biliyordum öpüşüme karşılık vereceğini biliyordum “ dedi gözleri ışıldayarak Selim..
“Yanıldın… Ben de aşk dudaklardan kalbe asla inmez, inmeyecekte…”
“Kalbine engel olma Esma. Dudakların farklı gözlerin farklı konuşuyor.”
“Son sözüm bu Selim… Artık hayatımdan çık… Karşıma çıkma…Konuşmayalım, bakışmayalım…Bir gönül eğlencesiydi ..Bitti..Anladın mı bitti..”diyerek arkasını döndü kız yeniden.
“Artık gitsen iyi olacak…”
“Peki Esma istediğin gibi olsun… Dilerim pişman olmazsın …” diyerek kapıya yöneldi genç adam sonra döndü.
“Bu iş burada bitmedi Esma bunu sen de çok iyi biliyorsun. “diye mırıldanarak çıktı.
Esma’nın gözyaşları sağanak olmuş yıkıyordu yanaklarını.