- Kategori
- Bayramlar
Atam sen rahat uyu

Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk
Atam sen rahat uyu, bekçisiyiz biz bu milletin, Atam sızlamasın kemiklerin, yaşadığımız sürece savunucuyuz biz cumhuriyetimizin.
Bugün 19 Mayıs, Gençlik ve Spor Bayramı. Atatürk’ümüzün bize armağan ettiği, önderliğinde kazanılan zaferlerin mirası vatanımızın, yaptığı devrimlerin ve ileri görüşlülüğü ile sağladığı medeniyetimizin evlatlarından biri olarak gözyaşlarımı tutamadığım ve kalp atışlarımı kontrol edemediğim bir gün bugün. Fiilen bulunmak istedim, lakin nasip olmadı, ben de televizyonda Ankara 19 Mayıs stadyumundaki genç yüreklerin şiirlerle atamıza yakarışlarını, sıra sıra dizilmiş geleceğimizin emanetçilerinin atamıza hürmeten onu anmak ona layık olmak adına yaptıkları gösterileri izliyorum.
Beyazlar içinde delikanlılar var sahada, koltuklarda da rengârenk şekillere altyapı sağlayacak yüzlerce genç arkadaş. Günlerdir yapılan hazırlıkların bir sonucu onlar, hepsinde bir telaş ve bir heyecan var. Derken Atamızın gençliğe hitabesini okuyor karakaşlı gürbüz, tok sesli bir genç kız. “Ey Türk gençliği!”diyor. “Birinci vazifen, Türk istiklâlini, Türk Cumhuriyeti'ni, ilelebet muhafaza ve müdafaa etmektir. Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur.” Gözleri doluyor, sesinde bir yalpalama oluyor. Doğruluyor, devam ediyor; “Bu temel, senin en kıymetli hazinendir. İstikbalde dahi, seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek dâhilî ve harici bedhahların olacaktır.” Sanki durmak ve bu dâhili harici bedhahlara avaz avaz bağırmak istiyor, yutkunuyor. “Bir gün, istiklâl ve Cumhuriyet'i müdafaa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için, içinde bulunacağın vaziyetin imkân ve şeraitini düşünmeyeceksin! Bu imkân ve şerait, çok namüsait bir mahiyette tezahür edebilir. İstiklâl ve Cumhuriyetine kastedecek düşmanlar, bütün dünyada emsali görülmemiş bir galibiyetin mümessili olabilirler. Cebren ve hile ile aziz vatanın bütün kaleleri zapt edilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir.” Evet, işgal edilmek, titriyor elleri kızın, cebren ve hile ile cumhuriyetimizin ana esaslarıyla oynayarak varılan muazzam medeniyet düzeyine yapılan kastlar gözlerinden bir alev gibi parlarcasına yansıyor adeta. “Bütün bu şeraitten daha elim ve daha vahim olmak üzere, memleketin dâhilinde, iktidara sahip olanlar gaflet ve dalâlet ve hatta hıyanet içinde bulunabilirler.”Gaflet ne kötü bir şey değil mi diyor o küçük heyecanlı gözleri. “Hatta bu iktidar sahipleri, şahsî menfaatlerini, müstevlilerin siyasi emelleriyle tevhid edebilirler.” Şahsi emeller, menfaatler medeniyetleri çökmeye götüren bu zihniyetler olabilir diyor bir kaşı kalkarak adeta. “Millet, fakr ü zaruret içinde harap ve bîtap düşmüş olabilir.” Diyor, hüzünleniyor, hüzünlendiriyor, sesi kesiliyor. Sonra toparlıyor, gücünü hatırlıyor, atamızın en önemli öğüdünü hissederek ;” Ey Türk istikbalinin evlâdı! Diyor.” İşte, bu ahval ve şerait içinde dahi vazifen, Türk istiklâl ve Cumhuriyetini kurtarmaktır! Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur! Süzülüyor gözlerinden damlalar, süzülüyor gözlerimden. Bayrağımızı sıkıca tutarak saygıyla atamızın önünde eğiliyor, eğiliyorum. Gözlerimizin birbirine iletebildiği sesiz bir anlaşma bu sadece. İzindeyiz diyoruz ilelebet.