- Kategori
- Sivil Toplum
Basketbol / Futbol
Sayın okurlar bu yazıda siyasetten hepten uzaklaşalım ve futbol ile basketbol üzerine bir analiz yapalım. Sonra da bunu ülkemiz gerçeklerine uyarlamaya çalışalım kısaca. Baştan da bir konuda mutabık kalalım lütfen, denmesin ki dünyanın her yerinde en çok futbol seviliyor. Dünyanın her yerinde başka bir çok şeyde (olumlu anlamda) oluyor, ama bizde olamıyor o şeyler. Ayrıca bu yazı futbolu uyuma aracım olarak kullanacak kadar sevmem ile ilişkili değildir.
Futbol basit bir oyundur. Kuralları çok karmaşık değildir. Kuralları uygulama açısından da biraz fazla yoruma açıktır. Oynanması akıldan / taktikden çok fizik gücüne dayanır. Bu nedenle teknik direktörden daha ziyade iyi bir antrenöre gereksinim duyar. Zaten teknik direktörün oyuna müdahalesi kenardan sanırım bağırma veya değişik figürler şeklinde oluyor. 100 metre mesafede oyuna nasıl müdahale edecek bilemiyorum. Futbol kesin olarak iyi oynayanın kazandığı bir oyun değildir. Kötü oynayan takım rahatlıkla maçı berabere bitirebilir ve hatta kazanabilir. Buna en yakın örnek ulusal takımımızın kötü oynadığı Yunanistan maçını rakip kalecinin olağanüstü hataları ile farklı kazanması ve tamamen aynı şekilde Norveç maçını berabere bitirmesidir. Ama aynı takım kendi kalecisinin hatası nedeni ile de hiç değilse berabere bitireceği maçı Bosna' ya kaybetmiştir. Bu örnekler sadece Türkiye için geçerli değil. Bu olasılıklar dünyanın her yerinde gerçekleşebiliyor. Tüm bu nedenlerle hemen herkes (özellikle ülkemizde) futbol üzerine konuşabilir ve yorum yapabilir. Örneğin tamamen tesadüfen okuduğum bir Fenerbahçe maçında (ligin sonlarında oynanan bir maç) (zamanım müsait olsa maçı, gazeteyi ve yazarlarını bulurum) aynı gazetenin (% 99 Milliyet veya Hürriyet) bir yazarı, Sn. Tümer Metin sahanın en iyisiydi derken, diğeri -aynen- sahada yoktu diye yazmıştı. Dikkat edin aynı gün, aynı gazete, aynı maç ve aynı oyuncu için bu yorum yapılıyor. Bu denli uzak ara iki yorum. İşte futbol çok özetle böyle bir spor.
Oysa basketbol bu şekilde değil. Aşırı derecede kurallıdır. Oyun içinde topu belli bir mesafeden mesafeye taşıma süresi ksıtlıdır. Bir hücumu toplam değerlendirme süresi kısıtlıdır. Topu istediği kadar elinde tutamaz. İstenildiği kadar bireysel ve toplamda takım faulu yapılamaz. Yapmanın maliyeti ağırdır. Teknik direktörün oyuna kesin olarak müdahalesi gerekir. Gerçekten taktiksel uygulamalar söz konusudur. Hatta benim bildiğim ABD' de savunma, hücum antrönerleri ile maç koçları farklıdır. Beraberlik yoktur. Mutlaka bir taraf kazanıncaya değin maç uzar. Son saniyede at bir tane, kötü oynadığın maçı kurtar söz konusu değildir. Maç denk gelmiştir o ana. Son zaman dilimini kendine ayırmayı başaran bir hücum şansı daha elde etmiştir.
Şimdi gelelim ülkemize. Türk basketbolu genel ortalama olarak Türk futbolunun çok önündedir. Ama Türk seyircisi basketbol maçına gitmez. Basketbol maçına FB, BJK ve GS' ın futbol seyircisi gider giderse. Ve bu seyirci rakip seyirci yokken dahi kavga çıkarmayı başarabilir. Bu seyircinin hele de bir bölümü sahaya arkasını dönerek maç seyredebilir!. (Molanın bile öneminin olduğu bir oyunu arkasını dönerek seyretmek!) Daha öncede yazmıştım sanırım. Futbol ligi başladığında ilk üç, büyük olasılık ilk dört takımı belli olan bir sezonda ve o ilk üç, dörde girecek takımların Avrupa' da esamesi yokken, bu takımların seyircileri neyi nasıl seyredebiliyorlar ? Hangi heyecanı nasıl yaşıyorlar ? Nihai sonuç belli. Nasıl olup da böylesi bir durumda futbol seyircileri bu kadar şiddete yönelebiliyorlar?Böylesine bir ligde maçlara milyonlarca lira harcayabiliyorlar ?
Eğer toplumun sporu tüketim biçimi bu şekilde ise bu toplumun siyaseti, ekonomiyi, sanatı ve her türlü toplumsal ilişkiyi nasıl yorumlamasını bekliyorsunuz?
- Toplam blog
- : 226
- : 558
- Kayıt tarihi
- : 16.08.06
15 Nisan 1959 İstanbul doğumluyum. Marmara üniversitesi siyasal bilimler fakültesi mezunuyum. Ancak ..