- Kategori
- Mizah
Ben hakimim masum bey

Orta öğrenimim 1974 lü yıllardaydı. Henüz sakalı çıkmamış 16-17 yaşlarında çocuk denecek yaşlarda gençlerdik. Sağ sol olaylarının en şiddetli dönemi olsa gerek hiç bir gün olaysız geçmezdi.
Tarafsız kalmak olaylara seyirci kalmak zordu, bir olay olurken arkadaşının dayak yemesini içinize sindirmeniz mümkün değildi, mecburen onu kurtaracaksınız işte o zaman damgayı yediniz, hangi tarafta olduğunuz ortaya çıkar.
Bir akşam arkadaşların aralarında konuştuklarını duymuştum. Bu akşam şehire yakın bir köy önünde duvarlara sloganlar yazılacaktı. Duymamış gibi yaptım çünkü gruptan uzak kalmayı düşünüyordum. Bir gün mutlaka başım derde girecekti.
Akşam olup saatler 12.00-01.00 gibi geç saatlere vurduğunda bizim kafadarlar fırça ve kireçi alıp duvarlara sloganları yazmaya başlar. Tabii karşı düşünce görür de rahat verirmi polise ihbar eder.
Bizim kafafarlar nasıl olsa şehir dışındayız diye rahat rahat yazılarını yazmaya devam ederler, yanlarından geçen aracın polis aracını nerden bilebilirlerdi.
Bir anda yanlarında duran araçtan çıkanların polis olduğunu görünce, kaçıp kurtulmak gibi bir fırsatlarıda olmaz. Polis minübüsüne bindirilip önce merkeze getirilirler ifadeleri alınır.
Sabah olduğunda mahkemeye sevk edilirler. Bu üç dört kafadardan iki ya da üçü adli yönden tecrübeli olduklarından, korkularını pek belli etmezler bir tanesi ilk kez hakim karşısına çıkacaktır.
Davalar duruşmalar başlar. Tabi bizim kafadarlar aralarında derlerk i hepimizde hakime biz masumuz diyelim derler, hakim sıradan ifadelerini almaya başlar.Duruşma salonundan çıkana sorarlar ne dedin hakime ben masumum hakim bey. Sıra bizim acemiye geldiğinde sanki -10 derecenin altında kalmışçasına zangır zangır titremekte, dizleri birbirine çarpmaktadır.
Hakim sorar neden geldin oğlum, sen neden okulunda değilsin.? der azarlar.
Sanık durumundaki bizim ki demezmi "Ben hakimim masum bey" der, hakim gülsün mü ağlasın mı, kaşlarını çatar ve ""Çık ulan dışarı sen hakimsen ben suçlu muyum?" der bakar ki bu azarlama sonucunda gülmeye başlar polisi çağırttırır. Evladım bana bir daha çocuk yaştakileri getirmeyin der.
Tarafsız kalmak olaylara seyirci kalmak zordu, bir olay olurken arkadaşının dayak yemesini içinize sindirmeniz mümkün değildi, mecburen onu kurtaracaksınız işte o zaman damgayı yediniz, hangi tarafta olduğunuz ortaya çıkar.
Bir akşam arkadaşların aralarında konuştuklarını duymuştum. Bu akşam şehire yakın bir köy önünde duvarlara sloganlar yazılacaktı. Duymamış gibi yaptım çünkü gruptan uzak kalmayı düşünüyordum. Bir gün mutlaka başım derde girecekti.
Akşam olup saatler 12.00-01.00 gibi geç saatlere vurduğunda bizim kafadarlar fırça ve kireçi alıp duvarlara sloganları yazmaya başlar. Tabii karşı düşünce görür de rahat verirmi polise ihbar eder.
Bizim kafafarlar nasıl olsa şehir dışındayız diye rahat rahat yazılarını yazmaya devam ederler, yanlarından geçen aracın polis aracını nerden bilebilirlerdi.
Bir anda yanlarında duran araçtan çıkanların polis olduğunu görünce, kaçıp kurtulmak gibi bir fırsatlarıda olmaz. Polis minübüsüne bindirilip önce merkeze getirilirler ifadeleri alınır.
Sabah olduğunda mahkemeye sevk edilirler. Bu üç dört kafadardan iki ya da üçü adli yönden tecrübeli olduklarından, korkularını pek belli etmezler bir tanesi ilk kez hakim karşısına çıkacaktır.
Davalar duruşmalar başlar. Tabi bizim kafadarlar aralarında derlerk i hepimizde hakime biz masumuz diyelim derler, hakim sıradan ifadelerini almaya başlar.Duruşma salonundan çıkana sorarlar ne dedin hakime ben masumum hakim bey. Sıra bizim acemiye geldiğinde sanki -10 derecenin altında kalmışçasına zangır zangır titremekte, dizleri birbirine çarpmaktadır.
Hakim sorar neden geldin oğlum, sen neden okulunda değilsin.? der azarlar.
Sanık durumundaki bizim ki demezmi "Ben hakimim masum bey" der, hakim gülsün mü ağlasın mı, kaşlarını çatar ve ""Çık ulan dışarı sen hakimsen ben suçlu muyum?" der bakar ki bu azarlama sonucunda gülmeye başlar polisi çağırttırır. Evladım bana bir daha çocuk yaştakileri getirmeyin der.