- Kategori
- Türk Mutfağı
Ben hasta değilim

eeee sevmek gerek
Hatırladığımda birisi keza seviyorum dese o an gülmeye başlıyorum ki, çenelerim sızlıyor .
Küçük bir odası , mutfağı , odunluğu olan evin içinde, bir ana bir oğul yaşarlar.Ana, oğul mütevazı gelirleriyle bir tavuk, bir horoz , bir de keneli ineklerinin geliriyle paşa misali geçinirlerken, oğul bir gün hastalanır , anası çok üzülür .Oğlu bir deri bir kemik kalır, yani gıdasızdır ama; oğul “amel “ denilen bağırsak hastalığına yakalanmıştır.
Anası sorar;
-Oğul canın ne ister?
Oğul düşünür gibi yapar, günlerdir horozu nasıl yiyeceğini hesaplarken , fırsat ayağına gelir
-Sana nasıl derim! canım horoz eti ister...
-Hemen pişiririm, der hazırlar oğul afiyetle yer.Yerde oğul anasının şefkat gösterisine hiç inanmaz , aklında plan yapar anasını deneyecektir..
Ana oğul memnun karınları tok yatarlar , oğul şeytani fikrini sahneye koyar . Sabahtan kalan az balı çıplak tenine sürer, yatağına yastık koyup yorganı örter, geri dönüp ballı cildine akşamki horozun tüylerini yapıştırır, loş ay ışığı odaya vurmuş, anası yorgun düşmüş, derin uykuda .
Anasını sarsıp
-Hele kalk!
Ana
-Sen kim ? Ben Azrail.
Ana;
-Kurban, ben hasta değil bak (oğlunun yatağını göstererek) İşte hasta o...
Oğul elini yüzünü siler;
-Ana hani beni her şeyden çok severdin.
-Oğul, can tatlı der .