- Kategori
- Şiir
Ben ve yorgun kalemim
Saçlarını savuruyor karlı rüzgâr
Gül kokan günü bırakıyor avuçlarıma.
Demliyor hep sensizlik içimde mistik kokunu,
Karın beyazlığı, bitimsiz sevgiyi anlatıyor,
Düğmeleri kömür burnu havuçtan kardan adam,
Bir merhabaya hasret günlerin soğukluğunda zaman…
Nafile bu yazılanlar...
Her duygunun içinde varsa hasret
Deli divane ediyorsa özlemlerim,
Hayallerimde fırtınalar esiyorsa,
Parmaklarım tutuyorsa ‘’ Yorgun kalemi ‘’...
Adını dualarımda hiç eksik etmiyorsa dilim,
Bir hayalle bile sana ihanet etmemişse gözüm.
Yapışıp kalmışsa duyguların en güzeli yüreğime,
Daha sağlıklı ve uzun yaşa diye düşünüyorsam,
Ne kadar yaşarsam o kadar benimle olacaksın…
Bilmiyorum, ne ise biçilen ömürde yaşanacak gün,
Şiirim bir duygu yoğunluğunda yazılmış olsa da,
Zamanla bir farklı şiir içinde belirir aşk.
En ince ayrıntıların da gizlenir sevgim...
Kelimeler yetmiyorsa hasreti anlatmak için.
Ama her insan kendini bir satırın da buluyorsa,
Ben bu satırları yazarken seni bulduğum gibi
Özlemle geçen yılları duyumsamaktan,
Yıllar yorgun, ben yorgun...
Duy artık şiirlerimin hasret çığlıklarını
Ömrüm bulutlanıyor gözlerimde
Silecek mendil yetişmiyor gözlerimin nemini
Yokluğuna hasret şiirleri yazmaktan,
Yıllar yorgun, kalemim yorgun, ben yorgun...
Yorgun Kalemim
- Toplam blog
- : 464
- : 208
- Kayıt tarihi
- : 02.11.16
Merhaba Sevgili Okurlarım; Kendimden bahsetmek istiyorum. 1954 yılında Karamanın Esentepe köyünde..