- Kategori
- Blog yazarları tartışıyor!
Benim senin gibi evladım yok…

Hepiniz ister istemez çocuğunuzda bu durumu kabullenemezsiniz… Bende çevremde gördüğüm zaman içgüdüsel olarak yadırgarım ama nedenlerini asla düşünmem sizlerde düşünmezsiniz eminim ve direk saldırmaya başlarız anlamak dinlemek yerine…
Hiç son günlerde televizyon dizilerine dikkat ettiniz mi? Zannetmem sizler daha çok orada geçen aşkları entrikaları takip etmişinizdir ve bunları büyük olasılıkla çocuklarınızla seyretmektesiniz. Bakın seyrettiğiniz dizilere çocuklar aile yok bireysel olarak bir evde yaşamaktalar ve tabiri caizse kimin eli kimin cebinde belli olmayan bir hayat, öbür tarafta kız zenginlik uğruna her yol mubah diyerek önüne gelenle düşüp kalkmakta…
Sözüm ona bu diziler özgür hayatı anlatmakta ve bizlerde bunları ağzımız açık seyretmekteyiz… Çocuklar yapısı gereği bunlardan etkilenmekte ve denemekte de kendilerince sorun görmemekte… O konuma gelene kadar çocuklarından haberdar olmayan ailelerde sonrasında kızılca kıyametler koparmakta… Çocuk karşına gelip benim tercihim bu dediği zaman ilk tepki benim senin gibi evladım yok… Yine anlamdan dinlemeden saldırılar başlar. Aslında sizde bilirsiniz en az çocuğunuz kadar sizde de suç olduğunu ama özgürlükler ülkesiyiz ya… Bu suçu kabul etmek yerine özgürce itiraz edersiniz ve tıp imkânlarından yararlanmayı düşünmek yerine aman kimse duymasın konu komşu ne der diyerek olayı gizlemeye örtbas etmeye gidersiniz. Belki olayın başında tıp imkânları ile kolayca çözümlenecek bu sorunlar içinden çıkılmayacak bir hal aldığı zaman ise yine özgürce bir çözüm üretirsiniz. Sorma bana şunu benim onun gibi bir evladım yok… İşte ideal cümle sen onu inkâr ettin ya… Bu sorun artık senin değil çocuğun sorunudur… Ve yine bir gün bir haber alırsın bir köşede ölüp gitmiş çocuğun, için kan ağlar ama konu komşu ne der diyerek gözyaşlarını içine akıtırsın… Özgürlükler ülkesinde yaşamaktayız ya… Anlamak dinlemek yerine dışlamak daha kolay bir çözümdür…
Çocuk size gelip cinsellikle ilgili bir şey sorsa cevap hazırdır sus terbiyesiz, akşama baban gelsin görürsün sen. Peki, sen böyle deyince çocuk o sorduğunu unutur mu? Unutmaz ve bir gün biri cevaplar o soruyu… Doğruluğu tartışılır bir şekilde ve o güne kadar sen çocuğunu çoktan kaybetmiş olursun…
Ve artık çocukta der…
Benim sizin gibi ailem yok… O da kolay çözümü bulmuştur kendince…