- Kategori
- Aşk - Evlilik
Bir aşk hikayesi
Genç kız henüz 17 yaşında idi. Öğretmen olan anneannesi onu ilk okula kayıtsız başlattığı için yaşıtlarından iki yıl erken liseyi bitirmişti. Büyük şehirde adı duyulmuş liselerden birinden o yıl mezun olmuş ve gene aynı şehirde Üniversite kazanmıştı. Üniversiteye ilk başladığı gün epey heyecanlı idi. Babası onunla okula gelmiş ve Üniversitenin Konferans Salonundaki törene beraber katılmıştı.
O küçücük yaşına rağmen artık Üniversiteli bir kız idi. O güne kadar evine yakın olan liseye yürüyerek arkadaşları ile gitmişti. Şimdi evinden okuluna gitmek için taa şehrin öbür ucuna kadar üç vasıta değiştirecekti. Sabah dersler erken başlıyordu. Anlaşılan sabahları oldukça erken vapurla karşı kıyıya geçecekti.
Üniversiteye ilk başladığı günlerde kalabalık anfiler, karışık ders saatleri ona çok değişik gelmişti. Burası hiç de mezun olduğu liseye benzemiyordu.Neyse ki liseden aynı okulu kazanmış dört kız arkadaştılar.Birbirlerine okulda yardımcı olacaklarına söz verdiler. Bütün kızların karşı kıyıda oturması da işleri kolaylaştırıyordu.
Ders yaptıkları anfiler çok kalabalıktı. Arka sıralara kalınca ders dinlemeleri çok zor oluyordu. Ayrıca bir çok dersin doğru dürüst kitabı olmadığından derste not tutmaları gerekiyordu. Arka sıralardan not tutmak imkansızdı. Kızlar oldukça erken gelmelerine rağmen hep arka sıralarda yer buluyorlardı. Neredeyse ilk vapurla karşı kıyıya geçmeleri gerekiyordu. Evlerinden de vapura bir otobüsle ulaşacakları düşünülürse sabahın karanlığında sokağa çıkmaları gerekiyordu.
İlk aylar kızlar canlarını dişlerine takıp sabah okula ulaşmaya ve olabildiğince ön sıralardan yer bulmaya çalıştılar. Birbirlerine söz vermişlerdi. Dördü kimseye muhtaç olmadan okulu bitireceklerdi. Hiç birbirlerinden ayrılmayan kızlar ders aralarında bile anfiden beraber çıkıyor, beraber giriyorlardı. Sınıf arkadaşları ülkenin bir çok yerinden gelmiş genç kız ve erkek çocuklardı. Aralarında kız, erkek beraber okumaya alışkın olmayan bir çok genç vardı. Hoş bizim kızlar da kız erkek karışık bir okuldan gelmiyorlardı. Gençler birden kız erkek karışık okumaya başlayınca, bir de doğdukları şehirden uzak aile baskısı üzerlerinde kalmayınca hemen olayı kız erkek arkadaşlığına dökebiliyorlardı.
Dolayısı ile bizim dört kızın sınıfta pek rahatları yerinde değildi. Bir yandan sabah yer tutmak için çok erken saatlerde yollara dökülmenin verdiği yorgunluk , bir yandan sınıfta kendilerini beğenen erkek çocukların arkadaşlık teklifleri onları kısa sürede bezdirmişti. Sınıfta erkek çocukların ilgi odağı haline gelmişlerdi, zira hepsi çok şirin ve güzel kızlardı.
Bu şartlarda kendi başlarına sınıfta tutunamayacakları, ön sıralarda yer bulamayacakları açıktı. O günlerde bir başka liseden gelmiş bir erkek grubu kendilerine ön sıralardan yer tutabileceklerini teklif etti. Eğer bu teklifi kabul eder, o erkek grubuna dahil olurlarsa ön sıralarda yerleri hazır olacak, sabahları biraz daha geç gelebileceklerdi. Bizim dört kız bu teklifi uzun boylu tartiştılar. Bu teklif onların daha önce birbirlerine verdikleri söze hiç uymuyordu.
Sonunda kızlar bu gruba dahil olmaya karar verdiler. Etraftaki hayran delikanlılardan bu şekilde kurtulabileceklerini, ayrıca ön sıralarda ders dinleyebileceklerini umuyorlardı bu teklifi kabul etmekle.
O günden sonra şehrin gene tanınmış liselerinden birinden gelmiş olan delikanlılar, bizim dört kıza da önsıralarda yer tutmaya başladılar. Bizim kızlar da artık rahattı. Kimse onları rahatsız etmiyordu. En güzeli sabahları biraz daha geç kalkabiliyorlar ve okula geldiklerinde ön sıralarda yerlerini bulabiliyorlardı.
Günler böyle geçip gidiyordu. Günlerden bir gün bizim küçük kız ders bitiminde sıranın içinde bir kaşkol buldu. Herhalde yer tutan gruptaki delikanlılardan biri unuttu diye düşündü. Zira gençler yer tutarken sıraların üstüne, içine paltolarını, çantalarını, atkılarını koyuyorlardı. Genç kız bu atkının kime ait olduğunu ve o gün kimin yer tuttuğunu bilmiyordu. Bizim kızlar yer tutan delikanlılar yanlış anlamasın diye fazla yüz vermiyor ve fazla konuşmuyorlardı delikanlılarla.İşte bu sebepten yer tutmalarına rağmen kızlar oğlanlarla pek tanışmıyordu.
Genç kızın yüreği yer tutan delikanlının atkısının sıranın içinde kalmasına razı gelmemişti. Hava artık kışlıyordu ve sonra garip delikanlı atkısız üşüyebilirdi. Anfide öğrenciler yerlerinden kalkmış yavaş yavaş anfiyi terk etmeye başlamıştı. Bizim küçük kız atkıyı sallayarak bağırdı sınıfın içinde. 'Bu atkı kimin. 'diye bağıran kıza önlerden ciddi bir ses cevap verdi. 'Benim efendim.'Cevap veren grup içindeki en ciddi , en kılkuyuk, sinir ,gözlüklü delikanlı idi. Kız uzun zamandır sinirine giden delikanlıya elinde top haline getirdiği atkıyı fırlatıp attı.
O anda delikanlı 'Ne şimarık kız, Allah bununla evlenecek adama sabır versin.'diye düşündü. Kız da atkısını büyük bir ciddiyetle alıp boynuna takan gözlüklü, uzun boylu delikanlıya bakıp 'Ne sinir çocuk, Allah bununla evlenecek kıza sabır versin,'dedi içinden.
Bu olaydan elli yıl sonra artık beyaz saçlı bir dede olan adam, dizleri ağrıyan eşine bir daha sarıldı ve 'Seni hala ilk günkü gibi çok seviyorum.'dedi.
- Toplam blog
- : 826
- : 1068
- Kayıt tarihi
- : 26.04.11
Ben emekli bir iktisatçıyım. 21 yıldır bir sanatçı annesiyim. Küçük kızım klasik müziğe eğilim gö..