- Kategori
- İlişkiler
Bir noktada buluşmak..
Uzanıp perdeyi camın yarısına kadar çektim.. Gögün yarısına kadar yükselmiş bina var şimdi gözümün önünde. Evimin arka tarafı buraya bakıyor..''Ne kadar ruhsuz Ve.. Ne kadar lüzumsuz bir yere yapılmış'' diye düşünürüm hep.. Allahtan ki bana uzak..
Bakıyorum;
Apartmanın çatısında gezinip duran kargalar..güvercinler ve başka başka kuşlar karışmış birbirine.Sıra sıra o kadar çok karga var ki burada..sanırsınız ki kargaların istilasına ugradınız.Hele sabahları iyice azıtır bunlar.Sürüler halinde hareket ederler çatıların üzerlerine.Degişik sesler çıkartarak..Çirkin ve ürkütücü gelir bana.
Karga haince bakıyor yandan, yandan güvercine..yazık..güvercin o kadar masum ve o kadar ürkek..karga üzerine yürüse''höt''dese uçup gidecek.Dumanı tüten bacanın kenarına sokulmuş iyice..kendini ısıtmak isteyen bir çocuk gibi..güvercinler çok kibar ve çok asil görünürler benim gözüme..magrurdurlar aynı zamanda da..kovalarsan bir daha asla balkonuna gelmezler..
Onlar kargalar gibi pis..hain ve içten pazarlıklı degillerdir..Kargaların yürüyüşleri, agır..kendinden emin ve ukalacadır..Bir söz vardır bizim oralarda ''biri birini sevmezse, yürüdüğü lap lap..yediği şap şap''gelirmiş..Balkona güvercinlerimin yemesi için bir şeyler koydugumda kargalar yan yan ve hain bakarlar koyduklarıma..ve yine hainliklerini fesatlıklarını yapıp..sakin güvercinlerden önce atlarlar balkona.
Ve..hırsla kovalarım onları..sonra güvercinlerim gelir, tık..tık..tık..yerler yemlerini saga, sola bakınarak..Demek ki onlar da biliyor kargaların hainliklerini.Güvensizlikleri belki de oradan geliyor..sürekli rahatsız edilmekten ürkmüşler belli ki..
Birden hain karga benzetmesi olan insanlar geliyor aklıma..daha çok kızıyorum kargalara..
Apartmanın pencerelerinde gözlerim dolaştı gözlerim tek tek..''apartmanı yapanlar kadar, içlerinde yaşayanlar da ruhsuz olmalı''diye geçirdim içimden.Dışarıda güneş olmamasına ragmen tüm güneşlikler çekili.Kimi çekerken yarıda bırakmış..kimi penceresinin pervazına ıvır zıvır koymuş..kolonya şişesi koymuş..hastane odası gibi.
Dikkat ettim de, hiç bir pencere içinde de çiçek yok.Bir tek bile yeşillik ya da çiçek açmış küçük bir saksı bile yok.Balkonlara asılan çamaşırlar özensiz..uçlarından iliştirilmiş..insanlar da ruhsuzlaşmış artık..bir boşvermişlik..özensizlik..aman sendecilik..
Evlerine Ve pencerelerine yansımış ruhları..
Daha çok kanal izleyebilme adına, balkonlar uydu antenleriyle kaplı..çiçeklerin büyütülebilecegi yerleri boş koliler..ve içi boş bidonlar kaplamış..
Oysa ki;yaz akşamlarında ne harikadır, çiçekler dizili.. feslegen kokulu balkonlarda oturmak.Çiçeklerinizi koklarken bir taraftan da ince belli bardaklarda tavşan kanı gibi çayınızı yudumlamak..
Herkes birşeylerin telaşına düşmüş ki..sanki tek önemli olan şey, yaşam kalitelerini arttırmak.Çatıdaki kuşlar gibi insanlar işte..dagılmışlar her biri ayrı bir yerde..herkesin gözü sanki birbirinin üzerinde..
Herkesin kendine göre bir ugraşısı var..olacaktır elbette.Olmalıdır da..Önemli olan ne biliyor musunuz?..bir süre sonra bir noktada buluşmak ve birşeyleri paylaşmaktır..eger onu gerçekleştirebiliyorsanız TAMAMDIR..
İşte o zaman; Sevgi..Aşk.. Ve Arkadaşlık.. hep saglamdadır..
SEVGİ'YLE...
resim:www.fotograf.web.tr
- Toplam blog
- : 319
- : 1390
- Kayıt tarihi
- : 29.10.06
"Ben; hiç yalnız kalmadım... Kalabalık bi ailede yere atılan yataklarda Yan yana, baş başa, el el..