- Kategori
- Müzik
Bir of çekse

Bir of çeksem kargalar kaçar mı bilmiyorum. Ama O (ya da onlar) bir of çekince ağzımdan bin of çıkar; yüreğimde acıdan binlerce hücre vefat eder her defasında.
Bol bacak görüntülü kliplerle kulağımızı alıştıra alıştıra müzik zevkimizin köreltildiği; ya da bakımlı olmakla ilgi çekeceğini zanneden tiplerin çıkardığı buram buram yapmacık ajitasyonlarla dolu garip gürültülerle kulaklarımızın kazındığı bir ortamda onun gibileri dinlemek gençler arasında "out" olarak algılanır biliyorum. Ancak yaşadığım şehrin yıkık sokaklarına kadar sinmiş acı çekmişliğinden ve terk edilmişliğinden midir bilmem onu ve onun gibileri dinlemek benliğimi ayrı bir duygu seline kaptırır.
Aysun GÜLTEKİN şahsında TRT'nin yetiştirdiği THM ve TSM sanatçılarından bahsediyorum. Aysun GÜLTEKİN, Nurullah AKÇAYIR, Güler DUMAN, Raci ALKIR, Mükerrem KEMERTAŞ ve ismini sayamadığım daha bir çok "ses sanatçısının" güneş gibi açtığı topraklarda yaşıyor olmak bana ayrı bir gurur veriyor.
Belki Aysun GÜLTEKİN'i tanımadığınızı düşünebilirsiniz. Fakat sizlere "kan uykusu" belgeselinde "eledim eledim" türküsünü seslendiren kişi diye tarif edersem eminim hemen hatırlayacaksınız. Bir zaman arkadaşlarımdan birine internet üzerinden bir türküyü gönderdiğimde yorumu şu şekilde olmuştu:
- Yahu sanki kendi yaşamış öyle söylüyor.
Kültürümüzün ne kadar zengin ve içten olduğunu anlatmaya gerek duymuyorum. Beni asıl üzen Allah uzun ömürler versin yukarıdaki saydığım isimlerden herhangi biri dünyasını değiştirdiğinde ve TRT'nin bültenlerinde kısacık bir duyuruyla yer aldığında ülkemde yaşayan insanların çoğunun özellikle gençlerin " baba o kim? " diye tepkilerini duyuyormuş gibi olmaktır.
Bu soruyu soranlara cevabım şudur:
O, bu ülkede sizin sanat zannettiğiniz şeyin topuğuna bile ulaşamayacağı kadar değerli bir mesleği icra eden... O, insanlığından, onurundan, ailesinin ve üyesi olduğu toplumun değerlerinden taviz vermeden yaptığı işin kalitesiyle ismini bu ülkenin sanat tarihine kazımış biri. O, eşinin ve çocuklarının adını kimsenin bilmediği belki kendi adını da bilmediğiniz fakat sesini çok yakından tanıdığınız büyük bir sanatçı. O usta, iyi bir anne, iyi bir baba, iyi bir komşu, iyi bir öğretici... Her şeyden önce o iyi bir insan...
Arkadaşlar! Bu insanları dinleyin ve onlardan kendi kültürünüzün bir yönünü öğrenin. Aşk ne demekmiş, vefa, sadakat, beklemek, emek vermek ne demekmiş bir de onlardan duyun.
Son sözüm ustalara:
Sizler hem bu şehrin, hem bu ülkenin hem de sanatımızın gurur kaynaklarısınız. Sizin hemşehriniz olmakla ne kadar övünsem az. Ah bir de türkülerinizi mırıldanırken kendi sesimden rahatsız olmasaydım. Türkiye sizinle gurur duyacak kadar sizi tanıyor mu bilmiyorum. Ancak hemşehrileriniz sizinle gerçekten gurur duyuyor.
İyi ki varsınız. Birlikte nice yıllara...