- Kategori
- Psikoloji
Birini kaybetmek
Bir hayatın son buluşunun bizim hayatımızdaki derin etkisi oldukça büyüktür... Birini kaybetmek eksilmek demektir ... ruhen eksilmek... bir hayatın son buluşu içinizden bir parçanın kopup gitmesi apansızca eksilmeniz ve kendi içinizde kayboluşunuzu engelleyemeyişinizdir belki de.
Kaybettiğiniz o biri.. o kadar içinize işlemiş o kadar sizle bütünleşmiştir ki bazen, hayatın bu darbesini çok haksızca ve acımasızca bulursunuz ve haklısınız da... ki ölen kişinin ardında bıraktığı anılar baktığınız her yerdeyse... kalbinizin acıdığını hissedersiniz sanki biri hoyratça ordan koparıp atmıştır bir parçanızı... sizin nefes almanız kaybettiğiniz kişiye haksızlıkmış gib bile gelebilir ilk başlarda...
En acı vereni de bazen onun anısını bilerek hatırlamak istememenizdir... bilirsiniz ki canınız yanacaktır ... bu kendinizi kandırmanın çok farklı biçimidir.... sanırsınız ki onun bıraktığı izleri unutmaya çalışarak onun yokluğunun verdiği acıdan da sıyrılabilirsiniz....
Hiçbir yokluk bir unutuşla kaybolacak kadar hafif değildir oysa ki... herkes der ki zamanla alışır kabulenirsiniz yokluğunu öyle de olur sanırsınız... zaman geçer artık gözlerinizden intihar eden gözyaşlarınız apansızca durmuştur geriye bir sessizlik kalır... sessizlik o kadar derinden geliyordur ki bu daha da acı verir... bir yer bir ses bir koku bir anda gözünüzde canlandırır hayatınızda değer verdiğiniz ve apansızca ayrıldığınız o birini.... gözünüzde canlanır kaybettiğiniz kişi birden farkedersiniz tek bir anı bile unutulmamıştır dile getirmeyince adını canınız yanmaz sanıp kandırırsınız bir süre kendinizi....adının geçtiği her yerde yutkunursunuz acınızı...
Olmaz ya? Geçmez ... unutulur derler ya? Unutulmamıştır hiçbir kaybedilen... ertelenmiştir hatırlanış... anılara içinizde kapalı kapılar ardında kilit vurulmuştur... en çok da son görüş son anlar hatırlanır eğer öyle bir şansınız olduysa onu son kez görebildiyseniz.... o anları hatırlamak birinin yeniden ve ardarda kalbinizdeki en değerli parçayı hunharca koparıp atması demektir..
Bazen gülümsersiniz .... ve hemen ardından gözleriniz dalıp gider bilirsiniz ki bir tebessüm arkasında nice hatıralar saklayabilir.. bir gülüş bir hüznün üstünü sinsice örten perdedir kimi zaman.. bazen gülümsemeleriniz ve kaybedileni hatırlamanız aynı ana denk gelir.. olur ya? Bir gözyaşı içinize akar bu defa....
Birini kaybetmek ağır ve derin bir acıdır.... giden gitmiştir geride anılarını size bırakarak... birşeyler eksilmiştir içinizden... hayat durmuştur...
Yağmur yağar... toprak kokar.... ve ilk defa toprak kokusu sizi ürkütür... orda çünkü... gökyüzünden dökülen gözyaşlarıyla temizleniyor gibi... nerde şimdi? Toprak kokar... ve bir damla daha düşer gökyüzünden bu sefer sizin yağmurunuz... gözyaşlarınız....
'' Ölüm Allah'ın emri ayrılık olmasaydı '' /Orhan Veli Kanık/
- Toplam blog
- : 3
- : 1683
- Kayıt tarihi
- : 01.12.11
Üniversite öğrencisi... Kitap okumayı çok seven.... Hobi olarak senaryo yazmaktan büyük keyif ala..