- Kategori
- Anılar
Bizim deli Şükrü
Foto:Ş:ODABAŞI
Bizim Yenice’de yeteri kadar deli vardır.
Birçoğu bu Dünya’dan göçüp gitmişlerdir.
Göçüp gitseler de insanların gönüllerinde bıraktıkları ibretlik öyküleri hâlâ canlıdır, unutulmamıştır.
Ben liseye giderken bir kış günü bütün delileri bir arada görünce şaşırmıştım.
Nevruz Köyü başında, bir ateşin etrafında toplanmıştı deliler.
İnovalı Deli Memet başlarında.
Çallı Deli Şükrü.
Yeniceli Deli Yaşar.
Gazozcu Mümin Dayı’nın Amet.
Adını hatırlayamadığım deliler.
Her delinin, kendisine göre bir hikâyesi var.
Aklın sentesi tetmiş, oluvermişler birer deli.
Dünya yükünden kurtulmuşlar.
Dünya onların derdini çekiyor.
Hiçbir şey umurlarında değil.
Yaşayıp gidiyorlar.
Yaşatırız biz delileri.
Onlara evliya gözüyle bakarız.
*
Bu delilerin içinde kimseye zararı olmayan bir deli vardı ki.
Söylediği birçok sözün doğru çıkması insanları şaşırtmıştır.
Çallı Deli Şükrü insanları hem güldürmüş, hem de düşündürmüştür.
Hatırlarım Deli Şükrü’yü.
Yenice (Çanakkale’nin ilçesi) içinde, bütün devlet dairelerine girip çıkardı.
Kendisini Süleyman Demirel’in kardeşi bildiğinden, bütün kapıların kendisine açıldığını zannederdi.
Dozer greyder devlete ait bütün iş makinelerinin kendi emrinde olduğunu zannederdi.
Bankalardaki bütün paralar onundu.
Girdiği devlet dairelerinde Deli Şükrü’ye bir çay söylerler, eline de imzalı mühürlü bir kâğıt verip başka yere gönderirlerdi.
Cepleri mühürlü ve imzalı kâğıtlarla dolar taşardı.
Tam bir bürokrasi kurbanıydı garibim.
Eeee! O’nun işi de buydu.
*
Size birkaç macerasını anlatayım.
Bir gün Deli Şükrü’ye Çanlı şoförler, ”Seni Kardeşin Demirel’in yanına götürelim” demişler.
Almışlar kamyona,
Ne bilsin
Dolanmış günlerce
Tesadüfen birisi alıp getirmiş köyüne.
Açlıktan çok çeken Deli Şükrü, köy kahvesinde ciddi ciddi şöyle demiş.
“Ankara’da ekmek yok arkadaşlar. Köye yüz fırın yaptırıp ekmek gönderelim Ankara’ya. Gardeşim Sülüman aç kalmasın.”
Ankara’da yiyecek ekmek bulamayan Deli Şükrü’ye,
Adam Ankara’ya ekmek gönderecek.
Helal olsun.
*
İnovalı Deli Memet’te çok gezerdi. Bazen ayaklarını bağlayıp gezdiği de olurdu.
Bir gün Deli Memet, Ziraat Bankasına girmiş.
Sırtında bir çuvalla birlikte. Deli Memet’e birkaç kuruş verip çıkarmışlar dışarıya.
Deli Memet çıktıktan sonra, Deli Şükrü girmiş bankaya.
Bankadan para istemiş.
Birisi demiş ki;
“Ule Şükrü, bütün paraları Deli Memet aldı. Bak sırtında çuvalla gidiyor.”
Deli Şükrü dışarı bakmış. Gerçekten Deli Memet gidiyor. Çıkmış dışarı. Düşmüş Deli Memet’in peşine.
Bağırmış ardından;
“Getirlen paraları” diye.
Deli Memet durur mu? Topuklamış, iyi kaçmış. Deli Şükrü’de ardında, Marmara Parkı’nda havuzun başına gelmişler. Çuvalı kapma yarışı başlamış. Çuvalı ileri geri asılırken, ikisi birden havuza düşmüşler. Kış günü iyice üşümüşler.
Çuvalı bırakıp girmişler bir kahveye.
Biris gelip, “paraları bankaya geri verdik, ” dedikten sonrada kavga bitmiş.
Eeee, hizmet yarışı yapıyor iki deli.
Çuval içinde, olmayan paranın kavgası bu.
*
Bir gün Çal Karakolu önünde, Deli Şükrü ile Astsubay Mehmet Yaman karşılaşmışlar.
Deli Şükrü Mehmet Yaman’a;
“Ya bu garagola komutan ol. Ya da ben bu garagolu yıkacağım” demiş.
Bir yıl sonra kimse anlayamamış. Çal Karakolu’nu devlet kaldırmış ve yıktırmış.
Ya! Deliye malum olurmuş.
*
Bir gün köylüsünün birisine de; “
*
Deli Şükrü, Süleyman Demirel’i çok sevdiğinden, kahvedeki birkaç muzip bir plan yapmışlar. Bir teybe, Demirel öldü diye haber okuyup, televizyondan habermiş gibi yayınlamışlar. Deli Şükrü, haberi duyunca ağlamaya başlamış. Ankara’ya gitmek istemiş. Bakmışlar iş kötü. Sahte telefon bağlantısı yapmışlar. Birisi Demirel olmuş. Deli Şükrü ile görüşmüş. Ölmediğine inandırmışlar. Zor kurtarmışlar kendilerini bir şakadan. Deliyle çuvala girilir mi?
*
Deli Şükrü, olmadık bir yerdeki suyun köye getirileceğini söylemiş. Bu gün o su, Çal Köyü’nün içme suyudur.
Deli Şükrü köy muhtarını kaybettiği mührü bulmuş.
Ormanda çalışan, iş makinesini kullanan kişinin yanına gidip mührü göstermiş. “Ben Çal köyünün muhtarıyım” deyip su kanalı açtırmış. Köyden birisi, Deli Şükrü’yü görünce anlaşılmış iş. Deli Şükrü işini yaptırmış. Adam gelmeseymiş, iş anlaşılmasaymış, belki de köye su getirecekmiş.
Köy işi bu canım.
Bazen deliler, adamın basiretini bağlar.
Bin akıllının yapamadığını bir deli yapar.
*
Çallı Deli Şükrü.
Şükrü Karagöz.
70 yaşlarında, 87 ya da 88 yıllarında aramızdan ayrıldı gitti.
Allah rahmet eylesin.
Aramızdan ayrılan akıllılardan aklımda kalan yokta…
Deli Şükrü’yü unutmadım.
Bizim deliler iyidir.
Deli Şükrü’nün bir de lakabı vardı.
“Mareşal Deli Şükrü.”
Böyle bir unvan başka yerde bulunmaz.
Delilere iyi davranın.
- Toplam blog
- : 420
- : 1641
- Kayıt tarihi
- : 19.12.08
1957 Çanakkale/Yenice doğumluyum. Öykü ,deneme, şiir yazarım. Yazdığım bir çok şiirin bestesini d..