- Kategori
- Şiir
Boğazındaki Bene bir Buse konduramadan...

HIRÇIN BİR ÇOCUKTU GÖZLERİNDE GÖRDÜĞÜM
Gözlerini gözlerimin içine dikmiş, bakıyordun
Eğer ben kaçırmasam bakışlarımı;
Saatlerce bu şekilde kalabilirdin sanki.
Sen hiç ayırmadın gözlerini gözlerimden
Bense yüzünün ayrıntılarını hafızama kazıyordum.
Sol kaşının üzerindeki beni,
Üst dudağına taş çıkaracak dolgunluktaki alt dudağını
Sakalının çenenden yüzüne doğru yayılışını
Yer yer kırlaşan saçlarının alnındaki duruşunu
En çokta gözlerinin içine yerleşen hırçın çocuğu
Hepsini, her zerresini teker teker yerleştiriyordum beynime.
Neler yaşadığını hiçbir zaman anlatmak zorunda kalmayacaktın bana
Çünkü gözlerine saklanmıştı tüm mazin.
Yormuştu seni hayat, kırmıştı
Güçlü vücudun nelere şahit olmuş, ne acılar yaşamıştı.
Sen kahkahalar atarken ben, içinde öldürdüklerini izliyordum
Yaşayamadıklarını, yaşatamadıklarını…
Ve bakışlarında gördüğüm hırçınlığın sebebini;
Yaşanmışlıkların seriyordu önüme.
Bunları düşünürken ansızın boğazındaki bene takılıyordu gözlerim
Boğazındaki çukurun alt tarafındaki koyu siyah benine.
Tüm bedenimi saracak koyuluğuna aldanıp,
Bir buse kondurmamak için zor tutuyordum kendimi.
Kudüslü bir kadının acı sesi uyandırıyordu beni uykumdan
Ya da yeni bir rüyaya dalıyordum
İçinde senin olmadığın renksiz, soğuk, hasret kokan rüyama…
Hayata…
Burcu...