- Kategori
- Kültür - Sanat
Bugün kuşlar selamını getirdi...

kuşlardan al selamımı..
Kimseler anlamadı yüzümdeki tebessümün anlamını. Bu bizim gizimizdi oğul...
"Oğlum" derdim sana, oysa en fazla kardeşim olacak yaştaydın..
Evimize ilk geldiğin günü hatırlıyorum. İçeri girerken neyle, nasıl karşılaşacağını bilememenin verdiği çekingen halini... Sonra sohbetlerimiz, atışmalarımız ve yüzünden hiç eksiltmediğin o mahsun gülüşün geçiyor aklımdan...
Bizim hırçın nehirle yaptığınız tartışmaları anımsıyormusun?
Seni kabullenmesi mümkün olmamıştı ama tutsak düştüğünü öğrendiğinde inanırmısın o bile üzüldü...
Neredeyse 6 ay olmuş... Her şey daha dün gibi...
"Sizlerden gördüğüm sıcaklık kendi kendime şunu söyletiyor. Yolumuz doğru ve asla yalnız değiliz. Sizlere hoşçakal demiyorum çünkü sonsuza kadar birlikteyiz." demişsin yazdığın veda mektubunda...
Yalnız değiliz oğul..
Senin gibi halkını seven, tarihine güvenen yiğitler oldukça yalnız değiliz. Belki olması gerekenin çok gerisindeyiz ama şu bir gerçekki; biz varız insanlık onurunu savunan kavgada...
Asıl mesele buna sadık kalabilmekte. Her şey bu kadar yalın ve sade...
Ey gidi oğul !
İçinde bulunduğun koşullara ne kadar üzülsemde biliyorumki mutlusun...
Biliyorum ki; zulme boyun eğmiyorsun.
Biliyorum ki; satanlara dönenlere inat alnık ak, başın dik.
Biliyorum ki; yüreğinde son ana kadar bize yer olacak..
Ne çok şey var söylemek istediğim...
Beynimin içinde dans ediyor kelimeler, bir türlü sıraya koyamıyorum. Hani insan ağlamak isterde ağlayamazya.. işte şu an öyleyim...
Nerde olduğunu bildiğin bir insanı arayamamak, soramamak ne kadar zormuş...
Belki kuşlar bizim selamımızıda sana getirir bir gün. Kimbilir?
Yine de tesellim, kuşların özgürce süzüldüğü aynı gökyüzünün altında olmamız seninle...
Yüreğimiz seninle oğul, seni unutmadık...
Bir gün mutlaka oğul.. bir gün mutlaka...