- Kategori
- Siyaset
Bükülmek ya da bükülmemek... İşte mesele
Evet; hakiki ve sahici [yani gerçek] demokrasi için; önce “insan”ı, [yani] bireyi, [hemen yanında] yurttaşı, [sonuç olarak] vatandaşı YARATMAMIZ gerekiyor…
O yaratıyı; her türlü kurulun, kurumun, organın, yapının, oluşumun, yani her-bir-şeyin önüne, ortasına, arkasına yerleştirmemiz gerekiyor.
Vatanseverlik duygusunu, “önce kamu yararı” ülküsünü, ve “biz” kavramını bilincine yerleştiren insani yapıyı oluşturmamız gerekiyor…
Çünkü insani yapıyı oluşturmadan beşeri yapıyı oluşturamayız…
Siyaset; vahşi bir çıkar dalaşı, kör bir köşe kapmaca karmaşası değildir.
“Sen kalk, ben oturayım” bencilliği hiç değildir.
Yüreğinde vatan sevgisi ve gönlünde:
“yarin yanağından başka her yerde,
her şeyde
hep beraber!..”
diyebilme yüceliği/yüksekliği/ermişliği/ ve halk sevgisi; taşıyabilmek demektir!
İşte bu niteliklerle sarmaş dolaş “koşulsuz bir veriş” erdemi gerektirir [sahici] siyaset…
İnce/kirli/soysuz bir “alış-veriş vahşiliği değil…
Çiziyorum vahşiliği: ilkelliği demek gerek!
Siyaset adamı, [aslında] ülkesi için mücadele üniforması kuşanmış bir askerdir; bir kahramandır/ yüksek gönüllü bir militandır…
Bu tanımlamaları basit ve romantik hayal ürünü olarak algıladığımız için bu ülke bugün bu durumda ve siyaset, bu nedenle bu denli kirli, bu denli kepaze...
“İnsan” bu durumda…
Ahlaki değerler onun için bu ölçüde yerlerde sürünüyor. Ve yoğun bir çamurun içinde battı/batıyor; boğuldu/boğulmak üzere…
Omurgalı olmak!..
Eğilip bükülmemek, el etek öpmemek, önüne atılan bir kemik parçası uğruna satmamak kişiliğini, pazara çıkartmamak…
Ya da…
Ali’nin külahını Veli’ye giydirmek için dört takla atıp/ tepe üstü yere çakıldıktan sonra, yine de secde etmek veli nimetlerine… Yalayıp/yutmak!
Ne yıpratıcı, nasıl da öğütücü bir yıpranış getiriyor koltuk köşe/kapmacasında secde etmek el-aleme… El ve aleme!
Diyelim ki... Bir kez düştün bükülmenin girdabına… Hiç değilse, "bir kez büküldüm," deyip geçebilirsin karşı kaldırıma... Pişman olup, Tanrı’ya yakarır; üç-beş oruç, biraz tövbe, vaziyeti idare edebilirsin…
Ama bu işi sevip, meslek edindin mi bir kez… Koy verip gidersin!
Bir daha rahat bir uykuya dalıp, dingin bir ruh hali ile göğsünü gere gere esneyemezsin...
Ve… Gıpta edersin tünediğin dam üzerinde omurgası bükülmeyenlere…
Ve gönlünde bir sızı: Sana acıyarak bakan o göz bebeklerine çeviremezsin gözlerini…
Ve ruhunun özüne saplanan utancı silemezsin yaşamından; söylemedi deme!
@farukhaksal42
www.soruyusormak.com
- Toplam blog
- : 913
- : 485
- Kayıt tarihi
- : 30.01.09
1942 yılının Şubat ayında Bursa'da (Mehmet Kemalettin'den olma, Emine İffet'ten doğma olarak) dün..