- Kategori
- Felsefe
Canların Vuslat Gecesi
Yokluk âleminde az söz söylemeye ahdettim amma dikensiz gülü kim görmüş?
Baktım “… ne olursan ol, yine gel…” diyor
Tam da beni tarif ederek…
Zaten kapıdaydım…hiç gitmemiştim ki…
Eşikteydim, menteşedeydim, kilitteydim…
Oradaydım da…
Engel vardı aramızda..
Perde vardı, duvar vardı.
Bir ney sesi yetti aklımı başımdan almaya.
Ne engel kaldı… ne ben kaldım.
O sesle dönenlere baktım... baktım…
Başımda sevda, aklım dönende kaldı…
"Olduğun gibi..... .... " dedi...
Nasıl “olduğum gibi” görünebilirim ki?
Ben benden gittim... benden gayrı mana kaldı..
“Dinle neyden kim hikâyet etmede
Ayrılıklardan şikayet etmede”...
Yine bir vuslat gecesi,
Yine gönlünü alan gelmiş.
Yine garip ney dile gelmiş ağlamada,
Yine bana, evrenin hikâyesini söylemede…
“Der ki feryadım kamışlıktan gelir,
Duysa her kim, gözlerinden kan gelir”
Ney üfleriz, derdiğimiz ses değil manâdır,
Bu sesle döneriz, dönmemiz canâdır
Başlar eğilir, kollar açılır, etekler savrulur
Döndükçe devrân oluruz, dönmemiz Ranâ’dır…
Bu gece duygu selinin rahmeti yaşanmakta,
Gönüller vuslata ermiş, bu rahmetle ıslanmakta.
Söze ne hacet,
Bu gece yine ruhlar kavuşmada....
"Bir gececik uyuma, ne olur.
Ayrılık kapısını çalma, bir gececik.
Bir gececik dostların gönlü olsun,
Ne olur, sabahı et bir gececik"...
Gönlümüz açık, âlemi bir gören gözdeniz
Aynı dili konuşur, aynı sözdeniz
Ehli dil birbirini bilmemek insaf değil
Gönül ehli bilir bizi... biz hangi dildeniz…
Öyle bir mana iklimi sarmış ki âlemi,
Herkes, anın manasını yaşamada
Bu gece Mevlanalar,
Sanki kıyama durmada…
Sırrımız çoktur bizim, sırrımız açık
Gönül alır gönül veririz, gönlümüz açık
Dönmekten muradımız âlemi sarmaktır
Döndükçe devran oluruz, gönlümüz açık ...
Canlar, gönüller semâ’ya durmuş, vuslata dönmede.
Perdeler açılmış.... sırlar aralanmış, aynalar gerçeği görmede.
İlahi duygu sarmış bedeni, nefislerin ihtirası sönmede...
"Gönül buğday tanesine benziyor,
Bizse, değirmene...
Değirmen nereden bilecek
Bu dönüşün sebebi ne...?"
Arif olan gelsin, gönül veren gelsin
Sır alır sır veririz, merak eden gelsin
Gönlümüz hoştur bizim, kapımız açık
Benliğin yere çalıp, sırra eren gelsin...
Eller açılmış,
Tennureler seyyare,
Kudümle ney elele vermiş,
Çalanlar devvare,
Mevleviler semada dönmede,
Her biri sanki ateşe koşan pervane...
"Gel çalgıcı, gel...
Ben yolumdan çıkmışım bir kere.
Sen bilirsin yolunu, al çalgıyı, vur tele..."
Dinle bak gönül gözünle, ney neler demede.
Kendinden geçmiş canlar, semaya gidip gelmede
Çalan, dönen bir olmuş, aynı dilden söylemede
Mevleviler bu akşam vuslata ermede...
Gördüğün, canların vuslat olduğu yerdir
Bastığın, nefislerin yeksan olduğu yerdir
Ney sırlarımızı söylemekte bir bir
Gelebilirsen eğer, sırrımız erdiğin yerdir…
“Sus artık yeter! dedi Mevlana
Sır perdelerini pek o kadar yırtma.
Çünkü bize, kırıkları sarıp onarmak,
Sırları örtmek yaraşır”...
Eğdim başımı, ney sesi sarmış benliğimi
Bilirim, herkes gönlünce duyar dinlediğini..
Kimi zaman miraca çıkarır, kimi zaman çalar yere,
Öyle bir rahmet ki yaşanan, herkes kendince alır nasibini….
Kimi için ayrılık olur, kimi için kavuşma
Kimi için yaşam olur… kimi için Hak’ka erme…
Halime baktı.. sanki kıvamında görmüş olacak ki....
“Bugün ahmet benim,
Ama dünkü Ahmet değil...
Bugün anka benim,
Ama yemle beslenen kuşcağız değil”
dedi Mevlana...
- Toplam blog
- : 193
- : 1045
- Kayıt tarihi
- : 01.08.07
Bilecik doğumluyum. Emekli Eğitimciyim. Ankara'da ve yazları Kuşadası'nda yaşıyorum Günlük uğraşl..