Çivi

Aşk acıdıkça içimde,
Acıyorum koşulsuz halime...
Özlemin yoğunluğunda kabuk bağlıyor susmak.
Susmak zorunlu oldukça dudağımda,
Aşk kundağına sığdırıyorum özlemini.
Özlemini aşk diye yudumlarken ben,
Sen özlemi anlasan yeter...

Ne sevdiğime,
Ne özlediğime,
Ne de aşka inandın sen.
Bu yüzden mi
Çözümsüz hissediyorum kandimi?
Belki de şimdi beni katleden duygu,
Susmanın verdiği husursuzluk pususu...

Seni anlamamı bekliyorsun,
Ben artık kendimi anlamaktan vazgeçtim oysa...
Seni anlamamı bekleme benden adam
Karşımda duvarlaşırken sen,
Duvara neyi,
Nasıl anlatayım ben...

Adamlığını duvara asıp,
Gözlerinde yakalamaya uğraştığım
Her anlama
Çiviler çaksam da,
Çivilerin aksedip patladığı yer
Yüreğimden başka biryer değil
Anla...

Yani adam,
Sen susuyorsun,
Beni susturuyorsun...
Yüreğimi yolluyorum sana,
Tozlara buluyorsun...
Ve sen kaçtıkça
Yollara düşüyorum ben...
Yolun sonunda
Hep sen...
Yoruluyorum sevmekten,
Yorgunluğumda
Dinlendiğim deli liman
Yine de
Sen...

Deniz Çelimli

kategoriden rastgele blog getir

Toplam blog: : 42; : 320
Kayıt tarihi: : 04.09.08

Beni bir dağın başında kimsesiz bıraksalar, ben yine de yazardım sanırım. Doğduğumdan bu yana yaz..

Deniz Çelimli

12 Eylül '08

Çivi

Yazdığım Kategoriler