- Kategori
- Kitap
Çocuk da yaparız kariyer de
Ana sütü gibi ak olan sayfaları siyaha boyayan etkenler nelerdir… Cevabını merak ediyorsanız şiddetle Elif Şafak’ın Siyah Süt isimli kitabını okumanızı öneriyorum .
Yalın, akıcı bir anlatım… Otobiyografik bir kitap…Doğumdan sonra içinde bulundukları durumun sebebini bilemeyen hanımlara yol gösterici… Latif Demirci’nin çizgileri ile hayat bulan iç sesler…
“Bu kitap okunduktan sonra unutulmak için yazıldı “ diyor Sevgili Elif Şafak… Ama unutmak o kadar da kolay değil… Yol gösterici bir havası var bu kitabın kadınlarımıza.
Elif Şafak’ın Siyah Süt’te anlattığı tereddütlerini yaşar belki de hemen her kadın zaman zaman… Yürür mü yazarlıkla ya da her hangi bir meslekle annelik aynı kulvarda… Konuşur muyuz biz de içimizdeki sesler korosu ile… Her kadının var mıdır Anaç Sütlaç Hanım’ı … Ya Silik Entel Hanım’ı... Tanışmış mıdır onlar da Can Derviş Hanım ile… Başları sıkıştığında yol göstermiş midir Pratik Akıl Hanım onlara. Karışmış mıdır onların da akılları her kafadan çıkan farklı seslerle… Ne kadar etkilenmişlerdir o seslerden. Nasreddin Hoca’nın o bilindik fıkrasındaki gibi herkesin dediğine aldırmadan kendi bildiğini mi yapmalı insan… Öyle ya pek çok şey deneme yanılma yöntemi ile öğreniliyor. Anne baba okulu yok. Deneyeceğiz, yanılacağız ve öğreneceğiz…
Erkekler için kendini feda eden kadınları görüyoruz Siyah Süt de… Kocalarının yazmasına olanak sağlamak için kendinden vazgeçen kadınlar … Yeri gelip kıskanılan yeri gelip aldatılan kadınlar… Sadece yazılara tutunan kadınlar… Yazılarını çocukları yerine koyan kadın yazarlar. Depresyona sürüklenen kadınlar…Hazin hayat hikayeleri…
Kuran-ı Kerim’den ayetler görüyoruz yine bu romanda yol gösterici… Bunalmadan ya da çok bunalınca sığınılacak yüce kitabımızdan ayetler ki bu çok etkileyici…
Hamilelik döneminin kadının üzerinde nasıl izler bıraktığı… Nasıl etkilendiği … Nasıl hassaslaştığı... Durup durup ağlamaları mesela… Vücudunda gözle görülür değişmelerin ruhunda açtığı duyumlar … Beğendiği kıyafeti alamaması, önceki kıyafetlerinin içine sığamaması… Ay ne kadar da kilo almışsın diyen insanlara gülümseyerek bakabilmesi… Şişmiş ayaklarının zonklaması…Aynada gördüğü çil basmış yüzü… Doğum lekeleri…Beyazları çıkmış birkaç renge bürünmüş salkım saçak saçları…
Ve bebeğin gelişi ile hissedilenler… İyi ki doğurmuşum cümlesini ne kadar çok duyarız değil mi…
Ya loğusalık dönemi… Halk arasında alkarısı denilen ama Siyah Sütten öğrendiğimize göre tıp dilinde adının postnatal depresyon olduğu davetsiz bir misafir günlerce yerleşirse beynimize, yüreğimize… Esir ederse bizi kendisine… Aylar sonra silkelenip ayağa kalktığımızda fark ettiğimiz şey o güne kadar alışılagelmiş yaşantıdan farklı bir yöne aktığıdır hayatınızın… Bebek merkezli bir hal alması günden güne. Ve hep bir yanınızın eksik olduğunu düşünmez misiniz durup durup… Ne tam bir anne ne de tam bir iş kadını … Bir parçanız hep eksik… Ve siz nerdeyse bir ömür boyu bu eksik parçaları tamamlaya çalışan oradan oraya koşuşturan kadınlar…Önceliğimiz çocuklarımızdır genelde…Birinci görevimiz annelik…
Depresyona gireriz de çıkarız da…
İç seslerimiz neler neler anlatır bize… Darbede yapar. Sıkıyönetim de ilan eder. Kavga da çıkarır, anarşi de yaratır. Karmakarışık eder zihnimizi… Anaç yanımız ağır basarken hakimiyeti ele almaz mı hırsımızı kamçılayan nefsimiz. Böyle demiyor mu Siyah Süt.
Öte yandan gözlerini karartıp da dünyaya mini mini bir bebek getirmek… Canından can kopması… Gurur da verir insana… Belki de en güzel eserinizdir sizden sonra geriye bırakacak olduğunuz…
Biz kadınlar… Çocuk da yaparız kariyerde.
"RESİM:ALINTI"
- Toplam blog
- : 755
- : 776
- Kayıt tarihi
- : 13.06.07
Ankara'da doğdum. İlk, orta, lise ve üniversite eğitimimi Ankara'da tamamladım. AÜİF iş idaresi b..