- Kategori
- Aşk - Evlilik
Çocukluk aşkım nerdesin?
Aşkın ne olduğunu ilk ondan öğrenmiştim. Onun için, yarım bırakmıştım mahalle arasındaki oyunumu defalarca. Günlerce hiç konuşmadan sadece gülüşmüştük. En saçma kıskançlıkları onunla yaşamıştım. En masum kavgalarımız için beraber ağlamıştık. Çok farklı bir sevmekti bizimkisi. Onu ilk sinemaya götürürken arkadaşlarımın top oyadığı arsanın kenarından geçirmiştim övünerek. Hatta sinemada elini bile tutmuştum. Bu yüzden ağabeyinden yediğim dayak bile beni hiç yıldırmamıştı. Okulun kapısında bekleyerek biraz korkarak da olsa almaya devam ettim onu. Okulla ormana gittikleri gün ağaçtan ağaca gerdiğimiz ipte oynadığımız voleybolu hiç unutamam. Onu öpmek için günlerce yaptığım plan, her defasında umulmadık bir aksilik çıkarak bozuluyordu. Ve onu ilk elini tuttuğum sinemada öpmeyi başarmıştım. Gerçi aniden kafasını çevirince heyecandan neresini öptüğümü hatırlayamasamda, daha sonraları isabetli öpme oranım iyice artmıştı.
Tünel' de devamlı buluştuğumuz bir kafeteryada ilk sigaramı onunla içmiştim. Eve geldiğimde ağzım zehir gibi olmuş , evdekiler anlamasın diye bir kutu naneli sakızı çiğneye çiğneye yutmuştum. O gün içtiğimiz yarım paket sigara son sigaralarımız olmuş, bir daha ağzıma sigara koymamıştım. Hele bir gün onunla buluşmak için çıraklık yaptığım avizecinin demirleriyle vapura binip de kadıköye geçince işten de kovulmuştum. Artık rahatlamıştım. Onunla daha sık buluşup, bol bol geziyorduk. Çamlıcada güzel bir yerimiz vardı, oraya gidip kimsenin geçmediği anlarda birbirimize sarılıyor hatta daha da ileri gidip öpüşebiliyorduk. Orası ikimizin yeri gibi olmuştu. Ta ki bir gün bekçi bizi kovalayana kadar.
Okulu bitirdiğinde, babasının tayininin çıkması sebebiyle İstanbul'dan ayrılacaklarını öğrendiğimizde ikimizde yıkılmıştık. Son kez buluştuğumuzda birbirimize çocukça hatıralar vermiştik. Ben deri bir künye vermiştim, o da bana mermerden bir kalp şeklinde kolye vermişti. Birbirimize sarılarak dakikalarca göz yaşı döktükten sonra, tekrar buluşacağımıza söz vererek ayrılmıştık. Fakat sadece bir mektup alabilmiştim. O zamanlar cep telefonu olmadığı için de haberleşememiştik. Oturduğumuz evden de taşınmak zorunda kalınca iyice kopmuştuk. Yıllar sonra, evlendiğini bir kız arkadaşından öğrendim. Bir müddet gözlerim hep onu aradı. Evlendiğini bildiğim içinde, peşine düşmek istemedim.
Ama her yaşadığım ilişkide, onunla yaşadığım masum heyecanları, ilk öpücüğün büyüsünü, onunla ilk içtiğim sigaranın acılığını, yüzündeki sevgi dolu bakışı bulmaya ve anlatamadığım ilk çocukluk aşkımın duygularını hissetmeye çalıştım. Sizce böyle bir sevgiyi ve aşkı bulabildim mi? Peki ya siz bulabildinizmi?
- Toplam blog
- : 116
- : 3217
- Kayıt tarihi
- : 15.01.07
İstanbul' da doğdum. Antikacı, saray restoratörü ve eksperim. Antika konusunda 50’ye yakın belgesel ..