- Kategori
- Gündelik Yaşam
Cumhurbaşkanlığı öncesi ruh halimiz

Biraz tweeter, biraz facebook, biraz instagram derken, blog yazacak vakit bulamıyoruz. Bu yaz, havalar bir iki günün dışında serin geçiyor. Alışık olmadığımız yağmurlara tanık oluyoruz. Ramazan’ın temmuz ayına gelmesiyle de 2014 yazının ilk yarısından bir şey anlamadık desek yalan olmaz. Bir de bütün bunların üstüne Ağustos ayında iki turlu cumhurbaşkanlığı seçimleri eklenince, bu yazın nasıl sonuçlanacağı da az çok belli olmuş durumda. Biz ve bizim gibilere de yaşadığımız günlerin zevkini çıkarmak, araya sıkıştırdığımız tatil gezileri, deniz banyolarının kıymetini bilmek düşüyor.
Hayat devam ediyor, ancak ülkemizde huzurlu yaşamak pek kolay değil. AKP hükümeti bu konuda eksik olmasın elinden geleni yapıyor. Toplum gerilmiş durumda, ülkemizin gidişatı iyi değil. Ortadoğu ve güney komşularımızda yaşanan olumsuz gelişmeler ve halkın içine düştüğü borç batağı (kredi vb.), çiftçiden esnafa birçok kesimin buhranı üst üste binince Türkiye’mizin ruhsal endeksi taban yapıyor haliyle.
Allah sonumuzu hayır eylesin, Allah bugünlerimizi aratmasın demeyle bu süreç ne yazık ki düzelmiyor. Ne kadar çalışsak ta, ne kadar uğraşsak ta, bu ülkeyi yönetenler başarılı olamadıklarından işler gittikçe kötüye gidiyor. Blog yazılarımda, birçok kereler yazdım, bu tür sıkıntılı, siyaset içerikli yazılar yerine, mutluluk dolu, sevgi dolu yazılar yazmak istemişimdir.Toplumun içini karartan yazılar yerine , içini açan huzur veren, düşündüren, felsefe, sanat içerikli yazılar yazmak ne iyi olurdu. Ama olmuyor.
Biz ve bizim gibiler ülkesini seven, toplum olarak kalkınmayı savunan, kültürlü, okuyan bireyler olmanın hevesiyle çırpınan insanlarız. Son on senedir, içine düşdüğümüz durum ortada. Yıllardır verdiğimiz bağımsızlık savaşında yenik duruma düşmüşüz. Vahşi kapitalizm, dünyanın birçok ülkesinde olduğu gibi Türkiye’de de tüm acımasızlığı ile sömürüsüne devam ediyor. Zenginler, zenginliklerini korumak ve daha güçlü olmak için her geçen yıl dünyamızı daha da çok yaşanmaz kılıyor. Ne yazık son yıllarda Türkiye Cumhuriyetini yöneten hükümette aynı çizgide.
Halk olarak, beklenti nedir? Bağımsız, hür yaşamak. Bu gün bu mümkün mü? Her kesim borçlu, kırpırdayacak hal kalmamış. İşsizlik artıyor. Bütün bunları görmek için başımızı kaldırıp, şöyle bir etrafımıza bakmamız yeterli. Bizi mutsuz eden, huzurlu yaşamıza engel olan esas konu, bu durumun ileri ki yıllarda daha da kötüye gideceği. Ne kadar dua etsek de gidişat iyi değil.
Bu konuda bizleri uyaran, örnekler veren bir çok kişinin mesajlarını okuyoruz. İnsanoğlu aklını çalıştırtığı sürece ileriyi görür. Ne kadar çok çalıştırısa o kadar ileriyi görür.
Ne yapmamız lazım? İçinde bulunduğumuz sistemi değiştirmek, bizi yönetenlerin peşini bırakmak belki. Çocuklarımızı iyi yetiştirmek, tüketim toplumundan uzaklaşmak belki. Kazandığımızdan fazlasını harcamamak belki. Kazandığımız paranın kıymetini bilmek belki. Ayağımızı yorgana göre uzatmak belki. Önümüzdeki cumhurbaşkanlığı seçimlerinde oy kullanmak belki. R.T. Erdoğan’a bir ders vermek belki. Geç kalmadan bir yerlerden, hatta en kolayından başlamalıyız.
Son üç hafta içine girdiğimiz şu günlerde Ekmeleddin İhsanoğlu’na birçok kesimden desteğin artması sevindirici. Türkiye yeni bir anlayışı denemeli, sevgi ile kalın.


