- Kategori
- Gündelik Yaşam
Dantel tepsi örtüsü

Camdan dışarısını seyrediyorum. Yağmurlu bir hava. Böyle havalarda deniz harika görünüyor nedense. Koltuğumda hem manzarayı seyrediyorum hem de çayımı içiyorum. Çay servisimi hazırlarken dantel örtüsünü de serdim tepsiye her zamanki gibi. Göz zevkim için.
Gündelik hayatın temposu hem hızlı hem de yorucu. Hayatımız koşturmaca içinde geçip gidiyor. Yapılacak iş çok zaman yok. Evlerimizde ve işyerlerimizde son model teknolojik cihazlarımız var.Amaçları hayatımızı kolaylaştırmak ve bizlere sevdiklerimizle geçirecek daha fazla zaman bırakmak.İşten gelince çamaşırı bulaşığı makinada yıkıyoruz, yemeği onbeş dakikada son model tencerede pişiriyoruz.Yine de annelerimizin zamanındaki mutluluğu bulamıyoruz niyeyse.Ki o zamanlar ne makina varmış ne de böyle koca koca marketler.Bütün gün ev işiyle uğraşır, saatlerce mutfakta yemek pişirirlermiş.Çarşafları, çocukların kıyafetlerini genellikle kendileri hazırlarlarmış.Ne işleri ne de gezmeleri yarım kalırmış.Üstüne üstlük hertürlü kışlık erzak da evde hazırlanırmış o zaman.Çalışan hanımlarımız da aynı tempodaymış, annemden biliyorum.Şimdi de ben çalışıyorum, herşeyimi hazır alıyorum.Beceriksizim ama para bende.Market rafları benim için hazırlanmış ürünlerle dolu.Kendi elimle yaptıklarım iki kavanoz reçelden bir bidon turşudan öteye gidemiyor.Kızım o kadarına bile bayılıyor.Dantellerim bile hazır.Almışım vaktiyle, şimdi keyifle kullanıyorum.Nasıl bir emek, nasıl bir göz nuru ama bayılıyorum hepsine de.Asıl hoşuma giden verilen emek aslında.Bir dantel örtü bana ''hayatın kendisi'' gibi geliyor artık.İlmek ilmek örülmüş, zincir zincir çekilmiş ümitler var o örtüde.Sabır var, sükunet var, dinginlik var, huzur var, aşk var.Psikolog nedir bilmeyen kadının tığıyla paylaştığı dertleri var belki de, kimbilir.
Çay tepsisindeki dantele bakarken aklımdan geçti bunlar.Hayatıma getirdiği güzelliği düşündüm.Çayımın mis kokusu ile beraber yorgun ruhuma iyi geldi sanki.Plastik bardakla makinadan içtiğim kahve ruhumu asıl yoranmış galiba.Plastik yaşam, plastik ilişkiler, plastik arkadaşlık ve dostluklar almışım o makinadan farkına varmadan.İki sms üç mail beş msn sarmış hayatımı.Plastik bardak gibi kullanıp atmışım, atılmışım.Duygularım bile plastikleşmeye başlamış plastik dünyanın ortasında.Dantel örtünün ve gümüş zarflı çay bardağının naifliğini alamamışım hayatıma.Almak istiyorum artık.Ben de elimde dantel ipi ve tığ ile öreyim huzurumu.Motif motif ekleyeyim hayatıma küçük mutlulukları.Ben de bilmeyeyim hiç ''ruh doktoru'' diye birşey.Soğuk psikiyatrist yerine incecik dantel ipi ile iyileştireyim ruhumun yaralarını, ilmek ilmek dinginlik işleyeyim.Hayatımın ritmi yavaşlasın ki hayatın güzelliklerini görebileyim.Ev yapımı tarhana çorbasının mis kokusunu alabileyim.Ev yapımı ekmeğin çıtır çıtır tazeliğinin tadını alabileyim.Çayımı plastik bardakta sallama çay poşeti olarak değil, dantelli çay tepsisinde gümüş zarflı kristal bardakla içeyim.Dantel bana dolmakalemimi getirsin, bilgisayarda yazmayayım mektubumu.
Hayatımı geri alayım...