- Kategori
- Eğitim
Denizde Kum da Biter!
Birikim yapmanın sıradan halk için nerdeyse imkânsız olduğu ülkemizde bu hale nasıl geldik diye düşünmeden edemiyor insan. Nedenine gelince insanlarımız gerçekten de ülke olaraktasarruf konusunda iyi olduğumuz söylenemez. Çoğu zaman bir lokantada veya herhangi bir mekânda hesap ödemek için kavga eden bir millet olarak tasarrufta rekor kıramasak da israfta rekor kırabiliyoruz. Millet olarak neredeyse sadece ekmek israfıyla milyarlarca lirayı çöpe atan bizler bu konuda Araplardan sonra eşsiz rekora sahip olmalıyız.
Her konuda olduğu gibi, israf konusunda da eşsiz özdeyiş, atasözü hazinesinin yanında herkesin bildiği gibi israfın haram olduğuna dair ayetler:
"Asmalı ve asmasız bahçeleri, hurmaları ve tadları farklı ekinleri, zeytinleri ve narları -birbirine benzer ve benzeşmez- yaratan O'dur. Ürün verdiğinde ürününden yiyin ve hasad günü hakkını verin; israf etmeyin. Çünkü O, israf edenleri sevmez. (En'am Suresi / 141) Akrabaya hakkını ver, yoksula ve yolda kalmışa da. İsraf ederek saçıp-savurma. (İsra Suresi / 26) Çünkü saçıp-savuranlar, şeytanın kardeşleri olmuşlardır; şeytan ise Rabbine karşı nankördür. (İsra Suresi / 27) Onlar, harcadıkları zaman, ne israf ederler, ne kısarlar; (harcamaları,) ikisi arasında orta bir yoldur. (Furkan Suresi / 67 )" israfın dinimizce onaylanmadığının en delilleri değil de nedir?
İsraf bir kültürken, tasarruf ta kültür. Ancak tasarruf kültürüne ulaşmak için milletlerin hayatlarından uzun dersler çıkarmaları şart. Köklü geçmişi ve muhteşem tarihi ile bu dersi bu millet alamıyorsa bir eksiklik olduğu kesin. Dinen de desteklenen tasarrufun gerçekleşmemesi son birkaç yüzyıldır (Kırım Savaşı) bu milletin en büyük sorunu oldu. Ne yazık ki, israfın ve aşırı tüketimin haram veya mekruh dinimizce kesinlikle hoş görülmemesine rağmen hesapsız harcamalara borç içerisinde yüzen bir millete dönüşüyoruz. "Borç yiyen, kesesinden yer" atasözünde olduğu gibi aslında borçlanmak bir eksiklik. Bu eksiklik borçla edindiğimiz her şeyin kesinlikle uzun vadede bir aldığımıza iki ödemek şeklinde bize daha büyük bir külfeti olmasına, geleceğimizi ipotek altına almasına rağmen tüketim arzumuzu yenemiyoruz. Yenemediğimiz tüketim duygumuz ise, bizim zorunlu köleliğe doğru koşar adımlarla ilerlememize neden oluyor.
Borçlu önce gönüllü, sonra zorunlu köledir.
Tasarruf borçlanmayı önler.
Dünyada sürekli tüketerek mutlu olacağınızı iddia edenler profesyonel sahtekârlardır.
Borçlu patron olmaz.
Borçlunun gururu da olmaz.
El eşeğine binen tez iner.
Borç yiğide boyun büktürür.
Yokluk mertliği bozar.
Daha ne demeli ki, şu anda biz Türk Milletinin durumunu belki de en iyi özetleyen durum aşırı hovardalık. Ancak bu hovardalık, sadece klasik anlamda hovardalık yani çapkınlık değil, tüketim hovardalığı, üretim hovardalığı, zaman hovardalığı, kaynak hovardalığı, birlik olamama hovardalığı gibi.
Fakirlik, tembellik ve aptallık büyük suçtur. Kanunlarda bu suçlar tanımlanmamıştır, lakin bu suçları bir ömür boyu torunlarımız, çocuklarımızın bedelini ödeyecekler. Bu bedellerden dolayı torunlarımızın bizi "hayırla" yad etmesini beklemeyelim. Torunlarımız olursa.
- Toplam blog
- : 2271
- : 163
- Kayıt tarihi
- : 15.10.14
Bugünün doğrusu yarının eğrisi, dost görünenler düşman ve herşey aslında zıddı olabilir. Büyük ih..