- Kategori
- Felsefe
Dostluk Derin ise Düşmanlık da
Derin.
Öyle görünüyor, öyle görüyorum.
Sanki iyilikle kötülük yarış ediyor.
İyilik, doğruluk, sevgi gibi şeylerin abartılması halinde nazire yapar gibi kötüler de kötülükleri abartıyor.
Diyorum ki biz bunu yapmasak belki onlar da onu yapmayacaklar.
İyi olalım, doğru olalım, sevgi duyalım ama abartmadan.
Güneşin karşısında karanlık var.
İyilik edenler kötülerin alanına giriyorlar çünkü karanlıklarını aydınlatıyorlar.
Tamam da iyilik sarı kaplan kötülük kara kaplan, alanlarını korumaya çalışıyorlar.
Yenebiliyorsan tamam ama yenemiyorsan facia kaçınılmaz; senin ağzındaki güller onun ağzında keskin birer diş oluyor.
Dostlarımızın koparacak gibi sarıldığı belimizi sanki yarım kalmasın der gibi düşmanlarımız koparıyor.
Fazla sevmek Allah’ın emri mi ya siz niye böyle bir hata yapıyorsunuz?
İyi insanlarla kötü insanların yan yana yaşadıkları(ki her yer böyledir) yerlere bir bakın, en fazla kan buralarda dökülüyor.
İyilikler abartılmazsa kötülükler de abartılmaz.
Aydınlıkla karanlığın savaşı.
Dikkat edin çok sevenlerin ve sevgisini gösterenlerin düşmanı daha fazla.
Şükür ben böyle bir hata yapmıyorum; bugüne kadar kimsenin boynuna sarılmadım!