- Kategori
- İlişkiler
Düşünemiyor muyum?

Şu an yazmak isteyipte yazamadığım okadar çok şey var ki. Yazamamamın nedeni okuma ve yazmayı bilmediğimden, yazacağım şeyleri kelimelerle ifade etmekten aciz olduğumdan ya da düşündüklerimi insanlarla paylaşmaktan korktuğumdan dolayı değil. Sadece, insanlar için yine insanlar tarafından konulmuş yaşama sevincini, umudu, hoşgörüyü ve anlayışı ortadan kaldırmak için planlı ve programlı uygulanan bir sistemin varlığı.
Bu sistem kim tarafından ne zaman ve nasıl kurulmuş hiç bilmiyorum. Önceden fiziki açıdan güçlü olan diğerini ezme ve belli bir kalıpta yaşamaya zorlama hakkını kendinde bulurmuş. Güçsüz olanlar avlanıp, çabalayıp bir şeyler hazırlarmış. Güçlü ve kuvvetli olanda hiç zahmet çekmeden yapılanları midesine indirirmiş. Zaman geçmiş, dinazorların soyu tükenmiş ama sistem değişmemiş. Yine herşey aynı. Güç belki artık fiziki değil ama sonuç aynı. Sanki dünya sadece bir kısım insanlar zevki sefa içinde yaşasınlar diye kurulmuş. Yine birileri hizmet ediyor diğerleri pervasızca hayatlarını yaşıyor. Böyle bir dünyada en zor şey düşündüklerini yazmak ve insanlarla paylaşmak. Birazcık o pervasızlara yönelik birşeyler düşünseniz, zebani gibi beliriyorlar tepenizde. Oysa dünya o kadar büyük ve nimetler o kadar bol ki, keşke insanlar biraz azıyla yetinmesini kabullenseler.
Keşke savaş, silah, para, kumar, uyuşturucu gibi şeylerin yerine barış, aşk, sevgi, dostluk, hoşgörü ve insanlık gibi kavramları bir çırpıda koyabilsek.
Benimkisi Nasrettin Hocanın, gölün maya tutmasını beklemesinden farklı bir beklenti değil. İnşallah maya bir gün, bir kaseden daha fazla olur diye dua etmekten başkada çaremiz yok. SAYGILARIMLA