- Kategori
- Eğitim
Eğitim çıkmazı

Eğitim Çıkmazı 1
Eğitimciler, yaptıkları araştırmalarda, Milli Eğitim Bakanlığı’nın kalıcı, köklü bir eğitim politikasının olmadığını vurgulamaktadırlar. Bakanlığın belirgin, tutarlı bir eğitim politikasının olmadığı eski Bakanlar ’dan dan Hasan Celal Güzel’in şu sözlerinden anlaşılmıyor mu? 2007’de Hasan Celal Güzel, Ankara/ Bahçelievler 38.Sokak’ta bulunan kitapçıdaki (Bu kitapçı kapandı) konuşmasına, “türban”dan başlamıştı. Ben de siz, Milli Eğitim Bakanlığı yaptınız; Türk Milli Eğitim Politikası’nda gördüğünüz eksikler nelerdi, düzeltmek için neler yaptınız, dediğimde yanıtı şu oldu:” İngilizce derslerini kur sistemine geçirdim, benden sonra gelen Avni Akyol, yeniden sınıf geçme sistemi uygulamasını başlattı.”, dedi. Kemal Anadol da o aynı yıllarda “Büyük Ayrılık” adlı kitabını tanıtıyordu; konu tarih öğretimine geldi. Okullarda tarih öğretim yönteminin yetersiz ve yanlış olduğunu söyledi. Söyledikleri doğruydu. Ulusların uygarlıklarını, savaşların amaçlarını, arkasındaki politikaları değil; düşmanı nasıl yendiğimiz ön plana çıkıyor; kahramanlık duygularımız kabartılıyordu. Ona da partinizin tarihi öğretme politikasının temelleri nedir, dediğimde; bana benim de yakından tanıdığım bir parlamenteri göstererek bu konuyu “O bilir.”dedi. Belli ki partinin belirgin bir tarih öğretim politikası yoktu.Lozan Barış Antlaşması ‘nın tartışıldığı günümüzde, bugünkü hükümetin de tutarlı, ulusal bir tarih öğretim politikasının olduğunu sanmıyorum.
Okullaşma oranları dün kaçtı, bugün kaç? Okul, öğretmen, öğrenci sayıları dün neydi, bugün ne? Yetişmiş eleman sayısı dün ne kadardı, bugün ne kadar? En önemlisi de öğretmene verilen değer dün neydi, bugün ne? İşte size çok çarpıcı bir hikâyecik: Yıl: 1923’te TBMM’de milletvekillerinin maaşları düzenlenecek... Mustafa Kemal’e soruyorlar; “Sayın Başkanım vekil maaşları ne olsun?”M. Kemal şöyle diyor: “Öğretmen maaşlarını geçmesin.”Peki ya şimdi? Öğretmenlerin hâlini ne siz sorun ne de ben anlatayım... (Abbas Güçlü,11.11.2011 Milliyet)
Türk Eğitim Sen’in öğretmenlerin ekonomik durumlarıyla ilgili araştırması, öğretmenlerin durumunu sayısal verilerle ortaya koyuyor:
Türk Eğitim Sen’in 6 bin 703 öğretmen arasında yaptığı araştırma öğretmenlerin borç batağında olduğunu ortaya koyuyor. Aylık geliri 1500 ile 2 bin lira arasında değişen öğretmenler, mutfak masraflarından tasarruf etmeye çalışıyor, borçları nedeniyle sağlık sorunları yaşıyor. Araştırmaya göre öğretmenlerin yüzde 57,6’sı borçları nedeniyle sağlık sorunları yaşıyor. Sağlık problemi yaşayanların yüzde 37,6 “depresyon”, 27,2’si “uyku bozukluğu”, yüzde 12,5’i “mide ağrısı”, yüzde 8,4’ü “baş ağrısı”, yüzde 3,3’ü “tansiyon”, yüzde 2,2’si “şeker”, yüzde 2’si kalp rahatsızlığından şikâyetçi.(Milliyet,23.11.2013)
Diğer yandan öğretmen adayları atama bekliyor.10 yıl önce 72 bin öğretmen adayı atama bekliyordu, şimdi 350 bin kişi Türkiye’de 148 bin öğretmen açığı varken Türk Eğitim-Sen Genel Başkanı İsmail Kodcuk, 10 yıl önce atama bekleyen öğretmen sayısı 72 binken bugün yanlış politikalar yüzünden 350 binlere çıktığını belirtiyor.
400 bin öğrencinin katıldığı dünyanın en kapsamlı eğitim araştırmasına göre, Türkiye ortaöğretim kalitesinde 65 ülke arasında 44. sırada yer aldı. Eğitim ortalaması Vietnam, Sırbistan ve Estonya gibi ülkelerin altında kalan Türkiye, fen bilimleri ve metin anlama kategorilerinde ise en hızlı ilerleme kaydeden ülkeler arasına girdi. Birleşmiş Milletler ’e bağlı Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü’nün (OECD) gerçekleştirdiği Uluslararası Öğrenci Değerlendirme Programı (PISA) eğitim araştırması dün Paris’te kamuoyuna duyuruldu. 65 ülke arasında yapılan ve matematik, metin anlama, fen bilimleri kategorilerinde başarıyı karşılaştıran araştırmaya göre Türkiye ortaöğretim kalitesinde 44. oldu. 15 yaşındaki öğrenciler üzerinde gerçekleştirilen araştırma, Türkiye’nin Vietnam, Sırbistan, Estonya gibi ülkelerin de eğitim ortalamasının altında kaldığını gösterdi. (İnternetten Haber M ve 4.12.2013 tarihli Zaman Gazetesi)
10. 12. 2012 tarihli Hürriyet’te; İsmet Berkan dabir soru örneğiyle Türk Eğitim Dizgesi’nin durumunu gözler önüne seriyor. Bu soru karşısında toplumun tüm kesimlerinin durup düşünmesi, eğitim çıkmazını sorgulaması gerekiyor. Yabancı basından aktarılan -15 yaşındaki öğrenci grubuna sorulan-soru şöyle:
Helen, bisikletiyle 4km.uzaklıktaki nehir kenarına 9 dakikada gitti. Dönüşte 3km olan kestirme bir yolu kullandı, bu yolculuğu da 6 dakika sürdü. Helen’in nehir kenarına gidip dönmedeki ortalama hızı ne oldu, sorusunu; Çin’in Şanghay kentindeki 15 yaş grubundaki öğrencilerin % 31’i, aynı yaş grubundaki öğrencilerimizin %1 yanıtlamış.
Öğrencilerimiz, Çin’in Şanghay kentindeki 15 yaş grubundaki öğrencilerin çok gerisinde olduğu bir soruyla belirlendiği görülüyor. Kuşkusuz bir soruyla değerlendirme, yeterli olmayabilir; ama gene de çocuklarımızın matematik alanındaki durumları düşündürücü… Bu sorunlara, eğitim bilimcilerinin, eğitimcilerin eğilmesi gerekmez mi? Hoş, eğitimcileri kim dinliyor ki? Varsa yoksa imam hatipler. Başbakan, dindar toplum yetiştireceğiz dememiş miydi? O zaman hedef bellidir; ülkede, İmam Hatip Liseleri’ni yaygınlaştırmak. Her mahalleye bir İmam Hatip Lisesi açarak öğrenciler bu okullara yönlendiriyor. Çoğu veli de çocuğunu imam hatip’te okutmak istemiyor. . Örneğin, Ankara Bahçelievler’deki Alpaslan Ortaokulu, imam hatip lisesine dönüştürmek istendi. Veliler istemediği için durduruldu; ama önümüzdeki öğretim yılında dönüşeceği ortaya çıktı Bakanlık iki seçeneğiz var diyor. Birinci seçenekte 6 okul türünden 15 gösteriliyor. Bu okullardan birini kazanamayan öğrenci, B grubundan Anadolu, fen, sosyal bilimler, Anadolu imam hatip, meslek ve spor… liselerinden birine -evine en yakın boş kontenjan yere-yerleşmek zorunda bırakılıyor. Her mahalleye bir İmam Hatip Lisesi açıldığından bu okullarda boş kontenjan daha çok oluyor.
Sınıfta kalma yok; çünkü sınıfta kalana yer yok
Eğitim kalitesi düştü; çünkü ilkokul ve ortaokulda sınıfta kalma yok.4+4+4 sistemine geçmeyle ilköğretim yönetmeliği de değişti. Yeni yönetmeliğe göre artık ilkokulda sınıf geçme stresi yok. Yeni uygulamanın en dikkat çeken bölümü sınıfta kalmanın kaldırılması. Bundan böyle ilkokul boyunca sınıfta kalma olmayacak. Öğrenci bir üst sınıfa geçecek; çünkü sınıfta kalana yer yok, deniliyor. Eğitimde sınıfta kalmanın kaldırılması kaliteyi düşürmüş, başarılı öğrencinin de çalışma hevesini kırmış; derse ilgisini azaltmıştır.
Sonuç
Eğitim, yaz boz tahtasına dönüşmüş; her gelen bakan döneminde, masa başında eğitimde değişiklik yapılarak gün geçtikçe eğitimin kalitesi düşürülmüştür. Öğretmen, öğrenciyi eğitmek şöyle dursun; sınıfta ders yapamaz duruma düştüğünü duyuyoruz. Bakanlık, yönetmelikleri değiştirerek, eğitimde yenilik yaptığını sanıyor. Salt, yönetmelik değiştirmekle eğitimde yenilik olmuyor. Bir değişiklik, eğitim çalışanlarının, öğrencilerin davranışlarında olumlu yönde değişiklik yapıyorsa yeniliktir. Yapmıyorsa yenilik değil, kargaşa oluşturur.
Asıl sorun; Türkiye’ye uygun eğitim felsefesini bilimsel araştırma bulguları ışığında saptayarak, çocuğun, erginin, yetişkinin düşünme irdeleme evrenini canlı tutacak, genişletecek; üretime dönük eğitim politikalarını oluşturulup uygulamaya konulamamasıdır.