- Kategori
- Şiir
Ellerimi şiirlerime götürün
dünden yarına bir şeyler kalmalı ki insanlık yönünü bulkabilsin geçmişimizi hatırlayamazsak geleceği
İçimde çelişkilerin sükûnete durduğu yerdeyim
Karanlığın içindeki merdivenleri küçültüp
Silmek istiyorum yaşamdan kötü korkuları,
Anlamsızlığın anlamına
katılmaktan korktuğumuzdan
Esir düştük:
Evlatları vurulmuş annelerin yüreğine.
Hayatın küçük dalgalarına batıp çıktıkça
Gizem sularına bıraktık kayıplarımızı
En olmadık yerlerde oturduk
gerçek üzerine sancılara
Ki ondandır:
Bilinmezliğin sapağında beklemekteyiz hala.
Uzun bekleyişler tüketiyor ömrü
Bak kulağımda ki uğultular sustu
Yaşamın ölümle kesiştiği noktadayım
Son bir kez okunayım
Ellerimi şiirlerime götürün.
Gözlerimdeki karanlık
yarını olmayan beyaz bir sayfaya açılmak üzere
Bedenim hayli yorgun ötelere
Kaç zamandır:
Rüzgârın soluğunu tutacağı anı bekliyordum,
Hazırdım:
Tüm kaygılarımı alarak
girmek için yokluğun duvarından.
İşte vakit geldi
Haydi, son bir kez uzatın ellerimi şiirlerime,
Bir umut daha bırakmak istiyorum
geriden gelen geleceksizlere..
Haydi, gayrı bohçalayın
sandıklara sakladığınız hayallerinizi,
Bilinmezliğin sapağında öylece kalıp
beklemenin, zamanı değil.
Ne duruyorsun
sol elini koy yüreğine,
Dinle rüzgârı:
Anaların yarınlara çiçeklenen sesleri uğulduyor kulaklarımda………
Mayıs 2007
Abdullah Oral
- Toplam blog
- : 151
- : 648
- Kayıt tarihi
- : 05.10.08
Kısa öz geçmiş: Gecenin kara yüzünde dişlenirken çığlıklar bir kadının sancılarının sükunete durd..