- Kategori
- Aşk - Evlilik
Ey aşk! güzel ama kısasın...
Hani derler ya "Doğru insanı bekliyorum, ruh ikizimi arıyorum." diye, bunu diyen kişinin ki o anonim şahsın, doğru insanı hayat boyunca bulamadığını düşünyorum. Bulamadığı gibi bizim kısmetimizi de kapatıp bedduası olduğunu da düşünüyorum!
İsyanım, doğru insanı bulup da kaybedenlere yani ben ve türevlerime gitsin a dostlar!
Ben buldum diye düşünüyordum, hatta düşünmek ne kelime hissediyordum da. Sanki ruh ikizimdi o benim ve sonsuza dek beraber olacaktık. Ama sakın yanlış anlamayın, hiçbir şey peri masalı gibi başlamadı aramızda. Ama peri masalına dönüştürmeyi de bilmiştik...
Sonra ne olduğunu anlamadık; birbirimiz için ayrı dünyalar olduğunu hatırladık. Bir adım o attı, bir adım ben attım ama aradaki uçurumu aşamadık. Sen kalk kendini inandır "İşte benim adamım bu! Evlenemem gereken adam bu!" diye, sonra da her şey Pamuk Prenses'in elmayı yemesi kadar basit ve kısa olsun. Ne anladım ben bu işten?
Aranızda hiç aşık olan var mı? Aslında çok yanlış bir soru, biliyorum. Neden mi? Çünkü aşk, tanımı olmayan ve öznel olan bir kavram. Ama merak ediyorum, gerçekten de aşık olup onu bana anlatacak biri var mı?
Bunu bu kadar istememim nedeni, aşkın kısa ve güzel olduğunu kaybettikten sonra anlamam. Hayatında sadece bir kere aşık olmuş ama yarı yolda kalmış, aşkı doyasıya yaşayamamış biri olarak soruyorum bunu hem de. Ben ki aşk kelimesini sabun köpüğü gibi bulur, anlamsız olduğunu düşünürdüm, ben ki hayatımda hiç aşık olamayacağımı düşünürdüm, ben ki güçlü olduğumu düşünürdüm. Ama sonunda yenildim tüm bunlara.
Diyecek tek cümlem kaldı, o da bir filmden alıntı:
EY AŞK! GÜZEL AMA KISASIN...