- Kategori
- Anılar
Ferrari mi ? Binmem Abi binmem !
resimller netten alıntıdır
Ülke ve dünya gündeminden bu pazar ayrılmak istedim. Bu evrede bugüne kadar yazmadığım bir dala anılara atlamak istedim. Yaşamımın bir kesitiyle baş başa kalmak istedim. Yaşanan anılar bilindiği üzere unutulmuyor. Bunlardan biriyle bugün yazımda olmak istedim.
Yıl 1993. Yaz ayları. Bilecik Pazaryeri’ nden ayrılmış, çeşitli hengameler sonrası Afyon Sandıklı’ya gelmiştim. Eşim ve çocuğumda bir süre sonra yanıma gelmişler ve bir arada idik. Eşimin çok sevdiği benim ise nedense ısınamadığım yer oldu. Fakat kaderimin adeta değiştiği bir yerdi. Eşim Afyon Başmakçılıdır. Başmakçı- Sandıklı arası yaklaşık 70 km. dir. Yakın olduğu için bazı hafta sonları Başmakçı’ya gitmek isteriz. Cuma günü mesai sonrası saat 17 den sonra ana yola çıkarız. Burada artık yolu tarif etmem gerekir. Sandıklıdan yaklaşık 40 km. sonra yol ikiye ayrılır. Biri Isparta-Antalya yoludur. Diğer yol Denizli yoludur. Bu yol ayırımından 10 km Denizli yolunda Dinar ilçesi vardır. Başmakçı’ya gidebilmem için önce Denizli yolunda ki Dinar’a varmam gereklidir. Antalya tarafına arabalar çoktur. Yarım saatte bir bu yola araç bulunabilir. Lakin Denizli yoluna o tarihlerde araç bulmak zordur. Aracımız yoktur ve yaklaşık bir saatlik yol için bazen bir saatten fazla yolda beklediğimiz olmuştur. Sonuçta 3 kişi yoldayızdır. O zaman bugün ki gibi lüks araçlar yoktur. Zaman zaman özel araçlar geçerler. Onlara bakardım. Toros veya bir Serçe geçerdi. ”Allah’ım ne olur dört tekerli de olsun eski bile olsa bunlardan bir tanesi de bana ver” diye dua ederdim. Saatlerce bekledikten sonra bazen eve geri döndüğümüzde olmuştur. Çoğunlukla yolcu otobüsü bulamadığımız için kamyonlara otostop yapardım. Allah(c.c) razı olsun. Denizli yönüne giden kamyoncular bizi alır. Dinar ‘da inerdik. Ondan sonraki 20 km. yi bir şekilde giderdir.
Yıllar geçti. Ama asla ve asla o yolda yaşadığım saatleri hiç bir zaman unutmadım. Orada ettiğim duayı da hiçbir zaman asla unutmadım. Belki bugün çok lüks olmasa da aracımız var. Ama asla o günkü duamın üzerine bir kelime katmadım. Yaşadığım o anlar aklıma geldiğinde yanaklarımdan hafifçe yaşlar süzülür. Bilirim ki Rahman ve Rahim oln Allah(c.c) dualara icabet edendir. Bugüne kadar dualarıma hamd olsun ki icabet etmiştir. Bugün de dua ederken farklı istekte bulunmam, “Beni gideceğim yere hayırlısı ile götürecek dört tekeri bana nasip et” derim. Onun için Ferrari mi asla binmem abi binmem derim. Yoksa Ferrari gibi dünyada kendini ispat etmiş bir markaya laf etmem. Saygı duyarım. Ama hiç mi hiç benim Ferrari veya benzeri bir aracım olması da asla gönlümden geçmedi. İblis asla beni duamdan döndüremedi. Ferari üreticilerine ve sayfamda bunu okuyanlara saygılarım sunarım. Sağlık, huzur içinde bir gün ve günler temennisi ile…
www.selcukefendi.com. sayfasında yayınlanmıştır
- Toplam blog
- : 81
- : 1191
- Kayıt tarihi
- : 13.02.11
Ben kimim? Ben 55 yaşında hekimlik sanatını icra eden bir kişiyim. Adım Selçuk Şensöz. Bugün için..