- Kategori
- Güncel
Fransa'ya ileri sürülmemesi gereken sav: Cezayir

Fransa'nın soykırım zorlamasına verilmemesi gereken cevap ve yönlendirme, "sen de Cezayir'de yaptıklarına bak!" olmalıdır.
Bunu söylemek, "tamam bizimki doğru değil ama sen de bizden daha doğru değilsin" demektir. Olur mu böyle şey? Bu mudur diplomasi? Uluslararası siyaset mi yapılacak? Yoksa sokak dalaşı mı?
Hayır efendim! Cevabımız nettir: Soykırım tanımı bir zorlamadır. Ermeni lobilerinin dünyanın heryerindeki çalışmalarının bir sonucudur. Sürekli manipüle edilerek, gerçekleri her iki tarafın da ayırdetmesini güçleştirecek kadar yozlaşmış bir karmaşadır. Tarihçiler yüzyıllarca üzerinde çalışabilirler.
Soykırımı tanıyan ilk ülke Uruguay'dır. 1965 yılında kabul etmiştir. Adama sorarlar "ey Uruguay meclis üyesi! Türkiye ne yana düşer? " Arjantin, Şili siz dünyanın bir ucundasınız. Bunca derdiniz varken ne ara soykırımı gördünüz? Hiç mi utanmanız yok!
Ey Yunanistan. Sen de soykırımı tanımışsın. Ve buna rağmen benim kardeşimsin. Sen bu zorlamaya kapıldıysan mum yak kendi derdine yan. Yunan halkıyla dostluk ve kardeşliğimiz, senin yapacağın bu yanlışlarla zedelenemeyecek kadar güçlüdür. Ve bu güçlü bağın teminatı, daha külleri sıcak duran kurtuluş savaşımızda ciğeri yanmış Türk milletidir. Biz boşuna "ne mutlu Türküm diyene" demiyoruz. Bunu yapan adam soykırım yapar mı?
Eğer güçlü bir lobi iseniz, bu adamları Türklerin kırmızı gözleri olduğuna dahi inandırırsınız. Cehalet, (kendimizi de dışında tutmayalım) insanlığın başının belasıdır.
Söyleyecek daha çok sözümüz olacaktır. Ama lütfen kendi kendimize dahi "onlar da Cezayir'de kıyım yaptılar, önce kendilerine baksınlar" demeyelim.
Elimizdeki savlarımız güçlüdür. Belgelerimiz güçlüdür. Korkacak bir şeyimiz yok.