- Kategori
- Felsefe
Gece/İç/Herhangi Bir Yer
Neresi olduğu onemli değildir onun için. Bu gece buradadır; terasa çıkıp bir sigara yakar genç kadın. Gökyüzüne bakar.
İçine çektiği yıldızlardır pis bir dumandan ziyade ve aldığı nefes yarımdır diğer yarısı kuzgunun kalbinde...
Ve yarım bırakmaz hiç bir şeyi sigarayı bile... Salona gider. Her şeyin yarim kalmış olduğunu görür. Meyveler, bardaktaki su, ekmek, simit... Alabildiğine bir "yarımlık" hakimdir evde...
Gece/en iç/kalp olmuştur içini çektiğinde. Sting çalar radyoda... Işığı söndürür, o çok sevdiği içi geçmiş az ışıklı abajuru yakar... Işık bile yarımdır... Lânet bir rüzgâr eser. O an her şey "lânet bir şey" olmaya mahkûmdur... Rüzgâr da yarımdır. Gelip geçer zira yaz mevsimidir... Kadın kanepeye uzanır. Duvardaki yarım kalmış tabloya bakarken uyuyakalır.
"Ölmek değil, olmak vardır" der kuzgun gece/iç/rüya âleminden kanatlarını çırparak ve devam eder; “adamakıllı bir ölümdür hayati tamamlayan...”
Genç kadın cevap verecekken konuşamadığını fark eder. Burada ürpermesi gerekir. Ürpermez. Çünkü artık yarım değildir hiç bir şey.
BtLAsK
- Toplam blog
- : 47
- : 145
- Kayıt tarihi
- : 24.10.17
Ege'li biri... ..