- Kategori
- Şiir
Gecenin Dili
ben kendimi bildim bileli
hep ayazdı bana gecenin dili
gün kavuşur, akşamınla buluşur
bülbül gülü ile serenâda tutuşur
çocuk yalnızlığımda
büyür, büyür gece yedi başlı bir dev olur
karla kaplı bir mevsim örülür
açılmazdı gecemin kapısı
avazında yankılanır vahşi hayvan sesleri
zaman korkar titrer, damlar damlar bitmezdi
uzaktaki şarkının hüzzam sesiyle
bir kuş, gelir çırpınırdı can kafesimde
bir kuş, umarsız bakan, son nefesinde
ışıksız penceremde
neşesiz çiçeklerim, öyle mahzun bakardı
bekler dururdu konuşmadıklarım
dilsiz dillerimde her şey sustaydı
ben kendimi bildim bileli
hep ayazdı bana gecenin dili
26 Şubat 2009
Hâdiye Kaptan
- (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
- Toplam blog
- : 467
- : 145
- Kayıt tarihi
- : 16.05.11
Güzel Sanatlara tutkulu, Türk sanat müziği hayranı, deniz ve İstanbul âşığı şiiryazar bir fâni....