- Kategori
- Güncel
Gençlik ve yaşlılık
"Yaşlandığımız için oyun oynamayı bırakmayız, oyun oynamayı bıraktığmız için yaşlanırız. "
George Bernard Shaw böyle demiş. Düşünür hiç kuşkusuz insanların bedenen yaşlandığında pek çok oyunu bırakmak zorunda kaldığının farkındadır. Ona itiraz olarak bunu söylemek onun demek istediğine kapıyı kapatmak olurdu. Onun demek istediği şudur ki, bedenen yaşlandığınızda oyun oynamayı bırakmayınız, eğer bırakıyorsanız, hayattan çekiliyorsunuz, yani yaşlanmış oluyorsunuz.
Bu açıdan, yorumsal bir çıkarımla, yaşlılık Shaw'a göre, bedenen genç yaşlarda da mümkündür. Bedenen gençken de oyun oynamıyorsanız, hayattan çekiliyorsunuz anlamına gelir çünkü.
Düşünürün sözünü aktardık, şimdi de bizimkini söyleyelim: Bendenize göre genç olmak, gününü, ya da günceli takip edebilmekten geçer. Buna göre, bedenen genç biri eğer gününü takip etmiyorsa genç değildir, ya da bedenen genç olmayan biri gününü takip ediyorsa aslında gençtir.
Şöyle ki:
Genç sözünün anlam derinliğine baktığımız zaman, son zamana ait olmak, ya da yeni olmak anlamı vardır. Gençlik tabiri, çağın son zamanıyla ilişkilendirilmiş bir kavramdır dersek yanlış olmaz. O halde, bedenen hangi yaştan olursa olsun, bir insan çağın son zamanına dahil olabiliyorsa o kişi gençtir. Bu takip aynı zamanda insanlar arasındaki ünlü 'kuşak farkı' sorununu da ortadan kaldırır. Siz eğer, bedenen yaşlı olan biri olarak, hala bezi eski taraklarda kalmış da gününüzle bağlantınız minimuma inmişse, günüyle maksimum bağa sahip insanlarla kuşak farkı yaşarsınız.
Ayrıca ne tatlıdır, kuşağının, egosunun üstüne çıkabilmiş insanlarla muhabbet. Bu tür insanların bedenen yaşlı ya da genç olduğunu anlamazsınız bile. Bu tür insanlarla az da olsa karşılaşmışsınızdır. Yaşının başının ötesinde salt tinsel kazanımlarıyla temas edersiniz. Sanal ortamlarda, konuştuğunuz kişinin yaşının önemi olmadığını sanabilirsiniz, ama hiç de öyle değildir. Tinsal kazanımlarını yaşıyla, sosyal rolüyle, statüsüyle, cinsiyetiyle, orunuyla vs. bağlantısını koparamayan insan sanalda da anlaşılır. Çünkü sözleri, bu imbiklerden geçer ve onların şekillendirdiği hemen anlaşılır.
Bu analitikte geride kalan söz şöyledir; tamam, ruhen ve tinsel olarak genç olmanın tek bir kriteri var dedik ama, bedenen genç ve yaşlı olmak hala ortada durmaktadır.
Gerçekten de hiçbir söz, bu durumun olgu olarak gerçekliğini ortadan kaldıramaz. Ama insanlar mana dünyasının varlıklarıdır. Biz mana dünyasında doyurucu bir varoluş gösterebiliyorsak, yani ruhen ve tinen yeni kalabiliyorsak, beden yaşımızın hiçbir önemi kalmayacak ve silikleşecektir. Yani bedenin yaşlanmasına yüklediğimiz kötücül anlam ortadan kalkacaktır. Ama tabi sözünü kişisel özelliklerinin ötesine taşıyabilen için bu geçerlidir. Bu konumuz gereği beden yaşıdır, ama aslında başka kişisel özellikler için de geçerlidir bu. Yukarda saymıştık, sözüyle, cinsiyeti, parası, statüsü, mesleği vs. arasındaki bağlantıyı koparamamış insan anlaşılır ve o tür insanın sözünün önemi yoktur, eğer cinsiyetine, parasına, statüsüne mesleğine göz dikmemiş ve onlara karşı bir kompleksiniz yoksa.
Varsaydığım tarzda bir insanlar arası ilişkiler dünyasında ise, kimse kimseyle yaşına başına göre bir iletişim kurmak zorunda kalmayacaktır. Yaş aralıkları yüksek olan kadın ve erkekler arkadaş, dost, ahbap, grup, iş arkadaşı ve sevgili olabileceklerdir. Çünkü statümüz, bedenimizin yaşı, toplumsal rollerimiz, kendi yaşımıza atfettiğimiz ağırlık vs. hepsi ortadan kalkacaktır, geriye sadece insani değerimiz kalacaktır.
Eleştiri: Bu öyle olabilseydi zaten öyle olurdu. Leibniz'in bir sözü vardır, zaman zaman reddetsen de, zaman zaman kabul ettiğini biliyorum, diyor ki, yaşadığımız dünya mümkün dünyaların en iyisidir. Leibniz bunun gerisinde Tanrı'nın inayetini koyar, sen onu koymasan da, hayatın kendiliğindenliğinin mümkün en iyiyi yarattığını düşünürsün. İyi kavramı insanın atfettiği bir değer ama; olan, olabilecek olandan başka nedir ki? O yüzden varolan düzen, senin dediğin gibi olamaz. Kuşak farkı var, beden yaşı var, beden yaşı, insanın tinsel olarak yenileşmesi önünde engel, dolayısıyla, bedenen yaşlanan insanlar, ruhen de yaşlanıyorlar.
Cevap: Eleştiride haklı yönler var ama, her şey derece farkıyla belirlenir. Bu açıdan tez de doğru anti tez de. O halde yapılacak olan şey, bu iki uç arasındaki denge noktasını bulmaktır. O da, bedeniniz kadar yaşlanmayan ruhunuzun haklarını korumak, onu oyundan esirgememek, onu kırbaçlamamak, onu baskılamamak, onu kişisel kişisel özellikleriniz tarafından kıstırılmasını engellemek ve bunu, bedeninizi yaşlandıran güce karşı koyarak yapmanın mücadelesini vermek. İşte o zaman gözlerinden öperim.
- Toplam blog
- : 467
- : 1012
- Kayıt tarihi
- : 21.10.07
Ankara'da yaşıyorum. Çeşitli güncel konularda, zaman zaman "Neden olaya böyle bakılmıyor?" diye düş..