- Kategori
- Basın Yayın / Medya
Gezete'cilik'

- Sorma gitsin...
Gazetecilik:
Bazı beyinlerde karizma, prestij ve şöhret karışımı güç oluşturuyor olsa da...
Gazetecilik:
... Yine bazı beyinlerde; hedeflenen, arzulanan istek ve beklentilerin rant kapılarını açan anahtar sayılsa da...
Gazetecilik:
Bu aşağılık fikir ve düşüncelerin başlangıç noktası değildir.
- Hiçbir zaman olmamıştır...
En ucuz, hatta bedavanın bedavası haber temini ve sunum düzeyi, "Tak takıştır, kes yapıştır" mantığı, gazeteci mantığı değildir.
Kendisine asgari ücreti dahi çok gören, cebinde "gazete/ci tanıtım kartı" taşımayı "olağan dışı kişilik" sanan gönüllü zevatlar da gazeteci değildir.
Gazetecilik, "vur kaç" da değildir.
Yandaşlık, yoldaşlık oyunlarıyla menfaat elde etme, iltimasla, kayırma kollamayla, kusma ve nefretle veya yalakalıkla bir yerlere gelme de değildir.
Kişisel tatmin olma aracı da değildir.
Bu yüzden:
- Her "hatun kişi" veya her "er kişi" gibi görünenlerin yapacağı iş, hiç değildir.
Gazetecilik kutsaldır.
Bu kutsalın içindeki gazeteci:
Herkesin ama herkesin, kişilik haklarına saygı duyar.
- Saygı duyulan olur...
Satmaz, satılmaz.
Paha biçmez, biçilmez.
Eğilmez, bükülmez.
Doğruya, "doğru" der.
Başarıyı över, yanlışı eleştirir.
Hakedenin hakkını teslim edendir.
Kısacası; gazetecide duygu olur, ruh olur.
- Ahlaki değerler de olur...
Ayrıca ve özellikle de; eğitim, öğretim ve genel kültüre sahip olmayı gerektirir ki:
- Sormayın gitsin...
Özetle:
Bir gazetede okuyucuyla buluşma heyecanı, günü kurtarma telaşına dönmüşse...
Bazı değil, çok şey değerini kaybettiyse, tükendiyse...
O gazete, gazete olmaktan çıkmıştır.
Artık, o "gazete" değildir.
Mürekkep dökülmüş kağıt parçasıdır.
Ne yapsan:
Okunmaz, okunamaz.
- Farkında olmak lazım...