- Kategori
- Anne-Babalar
Gidenime

ışığı içinde gizlim
Gitti uzun ince bir dal misali….. Üstünde turuncu ince kazağı; gözünde güneş gözlükleri… o bilmiyordu izledim güvenlikten geçişini; kemer tokasını çözüşünü….. Gitti ben üstümde yeşil yerlere kadar uzanan; kolları dökülüp volan oluşturan çağla yeşilimsi elbisem; gözümde güneş gözlüklerim, bakır rengi topuklu ayakkabılarımın üstünde dikilerek izledim onu. Ve işi bittiğinde adını seslendim; döndü el salladı ve gitti…… Ben yine yalnız; indim arabama gittim; Teoman şarkılarını söylerken eve gidemedim. Alışveriş merkezinde durakladım; bir kahve içimi…. Bir önceki gece konuştuklarımızı düşününce ki şimdilik bana kalsın; gözlerimden yaşlar süzüldü…. Bu yine bir gidenin ardından; ama bu defa farklı gitti.Büyüdü; artık benim değil; artık kendinin…… Ve ben bir kez daha yalnız evime döndüm; yalnızlığıma kimlerini deyimi ile kendi yarattığım sonsuz yalnızlığıma….. Bu yazıya başlamadan beş dakika önce aradı; bir şeyler sordu…Ben de kaplumbağamızı sordum; artık O bakıyor…. Gidenim; sana hiç doyamamış olsam da bu gidişine hayranım…. Yine odanı toparladım; çarşaflarını kokladım; havlularını yıkadım; daha sağlam durmalıyım artık; ocağın bacası tütmeli; beynin; gönlün yoruldukça gelip dinlenmeli…. Çiçekler renk ahenk olmalı; bugün değilse de gönlün elbet farkına varacaktır. Bu emanet çifte emanet artık bana…Gidenlerin ardından kalan ben; sessiz sakin, gönlüm kabullen….. (Gidenden Kalan 1 )Özel bir bayramdı; sabahları bisiklet ve deniz; sen uyanınca kahvaltı; uzun süren yemek sohbetleri süsledi akşamlarımızı….. Kah kapıştık, kah kitaplara daldık; kah ağladık yok yok ben ağladım; ve kahkahalar da attık zaman zaman bıçak gibi kesilen…… Özlediğimizi andık…. Ve bitti. Gidenim; burada beklemedeyim……Yolun açık olsun…… git yedi tepeli şehire…… benim için de….
09.11.2011 18.48 ANTALYA 1 http://blog.milliyet.com.tr/gidenden-kalan/Blog/?BlogNo=100827