- Kategori
- Şiir
Gitgide anlıyorum ki
Yollar uzuyor avuçlarımda,
Parmaklarım adres soruyor bir bir,
Koca bir şehrin ışıkları vuruyor gözlerime,
İnsanları uykuda o silüetsiz şehrin ve mutsuzlar uyurlarken.
Soluksuz düşlerin aralarında arıyorlar huzuru.
Ve kırık bir bardağın kesiği gibi acıtıyor,
Unutulmayan sevgilerin hatırlanması.
Gelip geçici beyaz yalanların gerçek olması,
Ne kadar da saçma,
ve ne kadar aldatıcı,
Sorgusuz sualsiz yaşamaya çalışmak,
Verip veriştirmek bir kadının arkasından.
Dilerdim.
Mesela ben,
Hayattan güzel bir tablo yapmayı,
Bir kuş gibi özgür olmayı,
Hiç sebepsiz yere avazım çıktığı kadar bağırmayı,
Hiç ölmeyecekmiş gibi davranmayı...
Ama zor.
Çoğu şey zor.
kolay olan ne var ki zaten,
Çocukken kolaydı tabi.
kurduğun hayallerin olmasa da üzülmezdin.
Annen vardı çünkü yanında,
ve kaybolmamış masumiyetin.
Şimdi kim var?
Bi kendin varsın,
Bir de varsa eğer sevdiğin kadın.
Sonrası,
sonrası mutlu yaşıyormuş gibi görünmek...
Gitgide anlıyorum ki...
Geçen zamana karşı hüzünlenmeye gerek yok.
Zaman geçer ve sen de bazı şeylerden vazgeçersin.
Kuralları vardır hayatın ona göre yaşamaya çalışırsın.
Zorlamaya da gerek yok,
Her şeyin belli olduğu bir göğün altındasın.
Saplantıların olacaktır elbet saçmalıkların.
Kendinden nefret edeceksin bazen,
Bazen kendine tapacaksın,
Ve ruhunun kurnazlığıyla eş olacaksın.
Varlığınla gurur duyup
Zor da olsa
Yaşamaya çalışacaksın…
- Toplam blog
- : 6
- : 177
- Kayıt tarihi
- : 28.06.12
Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi 2014 Türk Dili ve Edebiyatı bölümü mezunuyum. Kitaplar ve yaz..