- Kategori
- Öykü
Gün Batımı ( Bayram Yeri 2.)
O gün Ali için hayatında ilk defa bayram gelmişti, meydanda gördüğü herkese babasını gösteriyor getirdiği hediyeleri anlatıyordu, diğer çocuklar bütün dikkatleri ile kara Ali'yi dinliyordu o güne kadar hiç dinlemedikleri kadar bir dikkatle,Ali çocuklara babasını anlatırken gözü ile babasını takip ediyordu içinde hep babası onu orda bırakıp gidecekmiş korkusu vardı, bitmesini hiç istemedi o günün, o gün en çok Ali'nin bayramı olmuştu...
Vakit ikindiyi geçmiş,daha bayramlaşmak için Kübra'nin ailesine gidilememişti,konu komşu Musa'nın geldiğini duyan herkes hoşgeldin ziyaretine gelmişler oturan kalkmak bilmemisti,Ali sürekli babasının getirdiği kol saatine bakıyor hadi ama hadi kalkın gidin dercesine bir bakış ile çevresindekileri süzüyordu,kuzenlerine anlatacak çok şeyi vardı, babasının getirdiği hediyeleri çikolataları oyuncakları anlatacaktı daha, kadınlar tarafında; Musa'nin ne kadar para getirdiği şehire ne zaman taşınacakları konuşulurken,erkekler tarafında ise; Avrupa'ya nasıl gideriz aylık ne kadar para kazanırız ne iş yaparız konuları yatırılmıştı masaya...
Gün batımına az bir zaman kala anca çıkabildiler evden, kapıda son bir kez götürülecek hediyeleri kontrol ettiler hızlıca, herşey tamamdı yola çıkabilirlerdi,akşam ezanından önce varmış olacaklardı Kübra'nin baba ocağına. köy yoluna girdikleri sırada güneşte son ışıkları ile kızıla bürümüştü gökyüzünü, Ali'nin en sevdiği tabloydu bu, babasına hiç anlayamamıştı bunu birlikte hiç izlememişlerdi, bir anda durun durun diye seslendi babasına,Musa şaşırmış bir vaziyette durdurdu arabayı ne olduğunu anlamaya çalışıyordu. Arabadan inmiş Ali yolun kenarında oturmuş öylece günbatımını izliyordu, Musa pek bir anlam verememişti bu duruma, Kübra 5 yıldır her gün gün batımını izledigini öylece kaldigini saatlerce kah pencerede kah bahçede öylece oturduğunu anlattı Musa'ya.
En büyük hayaliydi sanki bu kara Ali'nin babasının omzuna başını yaslayıp gün batımını izlemek,ne çok şey biriktirmişti çocuk kalbinde, uzun uzun baktı gökyüzünün kizilligina başı babasının omuzunda, 11 yıllık hayatının en güzel gün batımı olmuştu bu hiç bitmesini istemediği...
Gözlerini kapatırken kara Ali aklı hala kızıl gökte kalmıştı, babasına yaşadığı ülkede de gün batımı bu kadar güzel mi diye sormuş, aldığı cevap onu bi hayli memnun etmişti......