- Kategori
- Şiir
Güneş sevgiyi doğurur

Kendini bilen insan için karakter herşeydir.
Karakterin olduğu heryerde güneş vardır.
Güneş sevgiyi doğurur.
Ve karanlığın gülüşü karaktersizlerin yoludur.
Merhametin olmadığı gönüllerde çiçek büyümez.
Bir çiçeğin büyümesi için su,
İnsanın insanca yaşaması için merhamet
duygusu gereklidir.,
Şefkat çöldeki vaha gibidir.
Doğuş bedenle, gözle dille,
Varoluş gönülle zihinle mümkündür.