- Kategori
- Aile
Hayat...

yazmak içimden gelmiyor artık
yazdıklarımda
virgulden sonraki cumlelerim hep yarım sanki
biri elime düğüm mü attı ne
beynime
kalbime
hüznüme...
Hatırlar mısın? İnsanın düğümleri ile ilgili konuşmuştuk seninle. Sabırla çözmeli insan demiştim içindeki düğümleri. Bir bir. Zaman zaman yenileri eklenir yerlerine de mevcut olanlar sen çözmeden yok olmazlar işte.
Hayatı çözebildiğim düğümlerim kadar yaşıyorum aslında. Bir adım daha gidip, uzattığın elini tutabilmeye çalışarak.
Hüznüm... Ağzımın buruk tadı. Sarılamadığım annemin, o yumuşak göğsü. Gelebilmesi umuduyla dua ederek geçirdiğim gecelerim. Uzaklardaki bir merhabam, bir gözyaşım.
Hüznüm... Kalabalığın ortasındaki yalnızlığım. İçinden çıkamadığım bir labirent. Uzattığında tutamadığım, Uzattığımda bulamadığım elin.
Hüznüm... Geçmiş 15 yılım. Ruhumdaki uçurumlarım. Atlamaktan korktuğum ama vazgeçemediğim mesafelerin.
Hayat... Aşkla bağlı olduğum...
İçimdeki hayat aşkını yitirmemem dileğiyle
İçimdeki hayat aşkını yitirmemen dileğiyle
İçindeki hayat aşkını yitirmemem dileğiyle
İçindeki hayat aşkını yitirmemen dileğiyle...