Hayata dair

Bir çırpınış öyküsü

Çabalıyorum ey hayat hiç durmadan dinlenmeden,

Hani bir köşede otursam neyse,

Ben her gün bir umut diye uyanıyorum yatağımdan

Şükrediyorum nefes aldığıma ve her sabah güneşi görebildiğime,

Her şey güzel olacak diyorum içimden her sabah,

Saksımda umut adını verdiğim çiçeğimi kokluyorum

Sarı sarı açmaya başladılar, söylesene ey hayat bu sefer gülecek misin yüzüme?

Senin için çırpınışlarımı görecek misin? Bana elini uzatacak mısın?

Lütfen uzat ellerini artık

Gücüm tükeniyor sanki

Ama merak etme umudum hala yeşil dün gibi,

Biliyorum dört yapraklı yonca vereceksin birgün elime

ve ben onun kurumasına izin vermeyeceğim.

Gerçekten bak gerçekten söz sana ey hayat

Yeterki bir köşede unutma beni

Çünkü herşeye, her zorluğa rağmen ben sende kalmayı seviyorum.

Çünkü sen hayatsın, biz ise senin damarların.

Bir Nisan sabahı 1976 yılında Bursa'da dünyaya merhaba demişim. 9 yaşımda yazdığım 23 Nisan şiiri ve..