- Kategori
- Aşk - Evlilik
Her tercih bir vazgeçiştir...
Madem ki her yapılan tercih diğerlerini kaybetmenin yada bir başka değişe göre vazgeçmenin kapısını aralıyor, O halde bizler de bu defa bu "tercihler" ve eğer varsa "kayıplar" konusunda yoğunlaşalım istedim...
Konuya bir yerlerden girebilmek adına bir yandan yazarken aslında bir yandan da sesli düşünmeye çalışacağım.
Ama yazıyor olmanın tabiatı gereği, düşüncelerimi sizlere sorulan sorulara dönüştürerek ilerleyeceğim...
Dilerseniz siz de, bu sorulara içinizde yanıtlar arıyarak benimle beraber beyinlerinizde fırtınalı bir yolculuğa çıkabilirsiniz...
O halde herbirimize, az sonra bir çok limana uğrayarak gerçekleştirilecek olan, bu yolculuğun keyfini çıkarmanızı ve dönüşünde de aradığımız her neyse bir nebze olsun bularak dönmenizi temenni ediyorum.
Şimdi bu limanlardan bir kaçı olan: kendi yaşamlarımız, benliğimiz, hislerimiz ve zihnimze doğru yapılacak yolculuğumuz için hareket vakti...
Bir insanın duygularınızda ki yerini bilip de, onun hayatınızda ki yerini bilemediğiniz oldu mu?
Yada o kişiyi duygularınızda yerleştirdiğiniz o yer ile, hayatınızda aldığı yerin farkının alenen bilmekten kaynaklanan bir sızı ile yaşayanız var mı?
Bu kişinin, sizin duygularınız da ve hayatınız da edindiği yerinin birbirinden farklı oluşundan ötürü, bu ikisi arasında, oluşan açı kadar yüreğinizde doldurulması mümkün olmayan, yoğunlukta bir boşluk duygusunun varlığı ile yüz yüze geldiğiniz oldu mu?
Ya bu farkın değişmesini istediğinizde, yapılması gerekenlerin bir ömre sığmayacak kadar fazla ve bunun yanısıra bir o kadar da, zor olduğunu bilseniz ne yapardınız?
Hayallerinizde ki kişinin, hayatınızı ucundan köşesinden bir yerlerinde bir şekilde sizinle oluşu bir teseli sayılabilir diyenleriniz olacaktır belki de...
Ama dilerseniz bir de şöyle düşünelim: bu kişiye karşı hissettikleriniz çok güçlü ve bir o kadar da değişmez, ve onun, sizin hayatınızda bir kere almış olduğu bu yer, sahip olduğu konum itibariyle siz artık onu; sizin arzu ettiğiniz bir başka yere oturtamazsınız...
Hayatınızda öncesinde hiç yeri olmayan birine yer açmaktan daha güç olan; mevcut olan yeri değiştirmektir...
Peki bu durumda, o kişi hayatınızda hiç olmasa mı yeğlerdiniz?
Yoksa, onu her görüşünüzde, tüm hissettiklerinize rağmen onun konumunu korumasına razı olup, bununla yaşamaya, onu hayatınız da tutmaya mı çalışırdınız?
Peki diğelim ki, tercihiniz ikinci şıktan yana oldu...
Bunu hayat boyu devam ettimeye yetecek denli sağlam bir irade, sabır, sebat ve o denli büyük bir bağlılık içerisinde böyle bir sevgiyi yüreğinizde taşırken size neler olurdu?
Ya da diyelim ki, onunla aynı duygular ve ortak hisler içerisindesiniz ancak, buna rağmen karşılıklı olarak her birinizin hayatlarında birbirinizi koyduğunuz yer de böyle bir değişiklik yapacak olmanın ne kadar çok kişiyi, ne kadar yoğun ve derinden ve ne kadar farklı tür ve derecelerde etkileyeceğini hiç düşündüğünüz oldu mu?
Diyelim ki, kendiniz adına tüm bunları göze aldınız. Tüm bedelleri ödemeye, tüm kayıpları tevekkülle karşılamaya kararlısın. Bu güç ve isteyede sahipsiniz. Ya diğeri? O' nun hayatında bu değişikliği yaparken geçecek olduğu badereler? Onun bunu yaparken, göreceği hasar? Kaybedecekleri...
Sevgi uğruna, ortak mutluluk adına da olsa tüm yaşanacak olanlar, onca yargısız infaz, bir dolu reddediş, yaşanacak onca karmaşa...
Her şey bir tarafa, o bunları yaşarken hayatında oluşucak olan sıkıntılara, üzüntülere, siz nasıl seyirci kalabileceksiniz?
Sonunda birliktelikte olsa veya temenni edilen, arzulana her neyse, bunun olduğunu varsaysak dahi, çıkılan o yolda elde edilenin karşılığı olarak yaşamın size ve ona ödetecekleri faturalar olacaktır. Peki ya bu bedeller, benlikde yapılan onca ödeme, o sevilen kişinin yaşamında oluşacak onca çalkantı sonunda bu sevginizin yaşanası olabilmesi ve öyle kalabilesi ihtimalini zayıflatmaz mı?
"Yıpranılsa da, sonrasında paylaşılacak olduklarım bunu telafi edeektir, buna fazlasıyla değer "diyenleren de olabilirsiniz... Ya diğer taraf ?
Tüm bu ve sorular ve sorulabilinecek daha yüzlerce, belkide dafa fazla sayıda sorunun; tek kapıya çıkan ve aslında sadece bir kaç yanıtı var.
Her tercih aslında bir vazgeçişitir...
Ve bu bağlamda, her vazgeçiş de, tarafları göz önüne aldığımızda birileri için kaybediştir...
Ve zoru seçerken bize güç veren aslında sonu görebiliyor, kestirebiliyor olmaktır...
Her birimiz "bir diğeri içinmiş" gibi gözükmekle beraber, sadece kendi istek ve taleplerimiz adına, kendi kendimize hizmet etme gayreti içindeyiz. Hepsi bu...
Kendimiz için, hayatlarımızda önceliği kendimize verek yaşamalıyız. Dedikleri gibi amaç "kendimizi ilk satıra yazmak olmalı"...
Bunlar doğru ancak, tek gerçek kendi arzu ve ihtiyaçlarını gidermekle sınırlı da olamaz.
Çünkü, tek doyum bu ise, bu Dünya' nın krallarına hizmet eder halde, bu Dünya boyutunda, sınırlı seviyede devinen bir döngüde ve sadece kendi yansımamızla yüzyüze yaşar dururuz...
Oysa burada ki var oluşumuzun da bir görev olduğunu bilirken ben; "ses olmalıyız, yankı değil" derim...
O halde, belkide tercihlerimiz var ama biz onları çoktan yaparak geldik. Ve biz burada, bunların sebeplerini görebilmek, bulabilmek, bulduklarımızı idrak edebilmek için bulunuyoruz...
Kayıplar ve vazgeçişler konusuna gelince: Onlar buraya ait değiller diye düşünüyorum. Burada karşımıza çıkan bizi ikilemde bırakan ve seçim yapmaya zorlyacak güçteki olaylar, bana kalırsa; sanki zamanında bizlere buralara gelmeden önce, seçenekler arasında menüde sunulmuş alternatif hayat yollarıymış gibi geliyor...
Bir yerlerden tanıdıkta gelse, sizi çeken bu yollara bir şekilde sapamıyorsunuz işte. Belkide derinden bir seizşle her ne kadar arzu ettiğimiz o yola sapmakta olsa, aslında o yolda yürüyemeyecek olduğunuzu hissettiğimizden belkide, bunu arzuladığınız halde pas geçiyoruz bir şekilde...
Belki önceden tanıdıklar. Belki de bu yolların, farklı anlamları var kimbilir?
"İnsan doğmak" bize bahş edilen, takdire şayan bir hal, bir oluştur...Belki bir başka öğretiye göre bir tercih, bir seçiş.
Adına ne dersek diyelim, burada bir şekilde,ilk nefesimizi alarak her birimiz bu eylemi gerçekleştirdik...
Şimdi uğraştığımız işin daha güç kısmı: Yani "insan olmak" :"Ben oldum" diyebilmek ne zordur..
Belkide buralardayken imkaansız. Bunca çaba, bunca fark ediş. Bizler sadece "OL a BİL meye çalışıyoruz OL mak uğruna..."
Çıktığımız bu yolculuğu bu günlük, Rumi' nin hayatını özetlediğ imbikten damlayan deyişini tekrar anımsatarak bitirmek istiyorum: "HAMDIM, PİŞTİM YANDIM"
Yanalardan OLabilmek arzu ve dileğiyle...
Sevgi ve ışıkla
Ayna
- Toplam blog
- : 268
- : 1969
- Kayıt tarihi
- : 15.09.06
Var olan her oluş ve bozuluş hakkında gözlem, tahlil ve sonuca varma sürecindeki yolculuğumu, siz..