- Kategori
- Gündelik Yaşam
Hoşgörü, ama bir yere kadar!

600 blog sonrasında ilk kez, bir süreliğine izin vermiştim kendime, ancak dinlencem planladığımdan kısa sürdü . Tesadüfen fark ettiğim ve adeta polemik yaratmak için özellikle kurgulandığı baştan sona çok belli olan bir blog, durduk yerde rahatsız etti beni. Çünkü yazı konusu ve yorumlarına verilen cevaplarda tarafıma yönelik alaycı tavırlar sergilenmişti.
Oysa bu yazarımız ana sayfasında kendisini dost canlısı bir kişilik olarak ifade etmekteydi. ( barışçıl konulara ambargo koymakla suçlanmam, çok çelişkili bir durum değil mi?)
Neyse ki, sergilediği bu garip tavırları sayesinde bu arkadaşımızı daha yakından tanımak fırsatı buldum ..
Tüm bunların temelinde ise, Öğretmenlerimiz ile ilgili yayınladığım bloguma gelen bir yoruma verdiğim cevapta yer alan acizane bir tarif yatmaktaydı sadece.
Benim düşüncem, bir aile de eşlerin çalışıyor olması ve temel ihtiyaçlar dışında ekstra harcamalardan kısılması kaydıyla beş yıl sonra ev sahibi olunabileceği yönündeydi..
Yani bir ömür boyu rahat etmek uğruna, beş yıl diş sıkmak fedakarlığı tavsiyesini içeren masumane bir sunumdu.
Ancak, sırf bu yorum cevabından yola çıkılarak abartılı bir blog yayınlandı ve yazımla çok alakasız tespitler hayali bir şekilde konuya dahil edildi.
Hatta “Tanıyın bu arkadaşımızı” ve “Öğretmenlerimize sataştı" gibi kışkırtıcı, tahrikkar üsluplar bile kullanıldı.
Daha da ileri gidilerek yine hayali bir anlatımla, konu asgari ücretle çalışanlardan tutunda, Öğretmenlerimizin taverna vs, harcamalarına kadar uzandı gitti !.
Evet arkadaşlar, görüldüğü üzere meydan boş bulunmuş olmalı ki, bir sataşma konusu geldi ve hiç bir katkım yokken kendiliğinden buldu beni..
Bu durumda zıvanadan çıkmamak mümkün mü?
Evet doğrudur, hoşgörü hoşgörü dedim hep bu günlere kadar. Ancak bir yere kadar.
Yönetimin bu konudaki hassasiyetlerini dikkate alarak, isim yada link veremiyorum.
Ancak, aydın bir insan kimliğinin gereği olarak arkadaşımızın hatalarını fark edeceğini ve telafi edeceğini umuyorum...
Bu bilgiler doğrultusunda, “polemik yaratmak ünvanının” kime yakıştığını takdirlerinize sunuyorum..
Günün anlam ve önemine uygun bir konu değildi ama, affınıza sığınarak hakkımı aramak gereği duydum.
Çünkü bu tür sataşmalar can sıkıcı olmaya başladı artık ve başka hiçbir getirisinin olmadığı ortada..
Bu duygular içerisinde tüm Yazarlarımızın ve Editörlerimizin bayramını kutluyorum..
Saygı ve Selamlarımla.